ฎีกาที่ 780/2483

บุคคลวิกลจริตต้องรับผิด+ที่ตนกระทำละเมิด

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นคนวิกลจริตได้ใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและบุตรได้รับความเสียหายจำเลยที่ 2 เป็นภริยาและผู้ปกครองจำเลยที่ 1 ผู้วิกลจริต ขอให้จำเลยที่ 2 ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าทำศพต่อมา โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าจำเลยที่ 1 ได้ฟันภริยาโจทก์ตายจริงและแม้จำเลยที่ 1 จะได้กระทำลงในขณะวิกลจริตก็ดี ก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา 429 จำเลยฎีกาว่า การกระทำของผู้วิกลจริตถือไม่ได้ว่ากระทำโดยจงใจหรือ ประมาท จึงไม่เป็นการละเมิด ตามมาตรา 420 แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทกฎหมายใด บัญญัติให้ถือดังที่ จำเลยฎีกามาที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยวิกลจริตใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและให้จำเลยรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา 429 ชอบแล้วจึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 780/2483 นายวุ่น จันทองอินทร์ โจทก์ นายชั้ว เอี่ยมสอาดที่ 1 นางชิ้นที่ 2 ล. ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 429