ฎีกาที่ 561/2483

แม้จำเลยจะยื่นบัญชีระบุพะยานภายหลังที่ โจทก์สืบพะยานไปหมดแล้วก็ตามถ้าาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุตติธรรมจำเป็นจะต้องสืบพะยานหลักฐาน ++สำคัญเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ศาลก็มีอำนาจรับฟังพะยานหลักฐานนั้นได้

คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอายุ 15 ปีขี่ม้าขนาดใหญ่ตามถนนหลวงกระแทกหลังโจทก์ซึ่งเดินอยู่ขอบถนนล้มลง เท้าม้าเหยียบนิ้วก้อยซ้ายโจทก์กระดูกแตก ปลายนิ้วขาดเป็นบาดแผลสาหัสโดยปราศจากความระมัดระวัง ขอให้ลงโทษ ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 256, 259 ระหว่างการพิจารณาของศาลจังหวัดระยองเมื่อพะยานโจทก์หมดแล้วจำเลยจึงยื่นคำร้องและบัญชีระบุพะยาน โจทก์คัดค้านว่าจำเลยระบุพะยานเมื่อโจทก์สืบพะยาน โจทก์เสร็จแล้วไม่ได้ศาลจังหวัดระยองเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุตติธรรมและพะยานนั้นเป็นพะยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี จึงอนุญาตให้จำเลยอ้างพะยานได้ตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 87(2) ตอนท้ายกับประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 15 แต่ในที่สุดเห็นว่าจำเลยได้ทำให้ โจทก์บาดเจ็บโดย ประมาท มีความผิดตาม กฎหมายอาญา ม. 259 แต่ปรากฏว่าจำเลยมีอายุเพียง 13 ปีเศษจึงว่ากล่าวให้ จำเลยรู้สึกตัวแล้วปล่อยไปตามกฎหมายอาญา ม. 57 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าแม้ จำเลยจะยื่นบัญชีระบุพะยานภายหลังที่ได้สืบพะยานโจทก์ไปเสร็จสิ้นแล้วซึ่งไม่เป็นการปฏิบัติตาม ประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 88 ก็ดี แต่เมื่อศาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุตติธรรมจำเป็นจะต้องสืบพะยานหลักฐานอันสำคัญเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ศาลมีอำนาจรับฟังพะยานหลักฐานที่จำเลยสืบนั้นได้ตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.87(2) และประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 15 จึง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2483 นาง+ โจทก์ ด.ช. ทวีป เทพเฉลิม ล. ป.อ. ม. 250 , ม. 259 , ม. 57 ป.วิ.พ. ม. 87 (2) , ม. 88 ป.วิ.อ. ม. 15