ฎีกาที่ 1075/2482

นายอำเภอเมื่อ ประมาท ในหน้าที่ราชการทำให้เงินหลวงถูกยักยอกเอาไปได้ ยังไม่มีความรับผิดตามมาตรา 812 เพราะในกรณีนี้ นายอำเภอหาใช่ตัวแทนรัฐบาลไม่ นายอำเภอปฏิบัติราชการโดย ประมาท เลินเล่อ เป็นเหตุให้เงินหลวงถูกสมุหบัญชีอำเภอยักยอกเอาไปได้ต้องมีความผิดฐานเลมิดอายุความฟ้องร้องมีกำหนด 1 ปีตามมาตรา 448 วรรค1 มิใช่วรรค 2 เพราะมิได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา, อายุความมาตรา 448 วรรค 2 นั้น หมายถึงผู้ที่จะต้องรับผิดเป็นผู้ได้ทำผิดทางอาญาเอง มิใช่ผู้เลินเล่อเปิดช่องทางให้ผู้อื่นเข้ามาทำผิดอาญา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความ ประมาท เลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน 1 ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ 1 ปีตามมาตรา 448 วรรค 1 คดีไม่เข้าวรรค 2 เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา 812 จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา 448 วรรค 2 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1075/2482 ข้าหลวงจังหวัดนนทบุรี โจทก์ หลวงรามัญนนทเขตต์คดี จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 575 , ม. 795 , ม. 812