ฎีกาที่ 271/2482

โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายหลายบท จำเลยให้การรับสารภาพตามข้อหาโจทก์ไม่ติดใจสีบพะยานดังนี้ เมื่อความผิดบทใดมีอัตราโทษอย่างสูงเกินกว่า 10 ปีศาลก็ลงโทษจำเลยมิได้แต่-ไม่เป็นเหตุขัดขวางที่จะลงโทษจำเลยในบทที่มีอัตราโทษอย่างสูงไม่เกิน 10 ปี

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเอาความเท็จไปแจ้งแก่นายอำเภอว่าชื่อเขียนเป็นเจ้าของโคตามตั๋วพิมพ์รูปพรรณประสงค์จะโอนขายโคให้ ช. นายอำเภอจึงทำการโอนโคและตั่วพิมพ์ให้ ช.ไป และจำเลยได้กดลายมือชื่อลงในตั๋วพิมพ์ปลอมลายมือชื่อของนายเขียนด้วยขอให้ลงโทษ จำเลยให้การรับสารภาพโจทก์ไม่สืบพะยาน แต่ได้ส่งตั๋วพิมพ์รูปพรรณต่อศาล ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมีผิด 2 บทตาม ม.225,226 ให้ลงโทษตาม ม.225 ซึ่งเป็นบทหนัก ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโทษตาม ม.225 มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไปตาม ม.176 แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาโจทก์ต้องสืบพะยาน จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่โจทก์ว่าได้ส่งตั๋วพิมพ์รูปพรรณที่จำเลยกระทำผิดมาแล้วนั้นเห็นว่าเพียงเท่านี้หาเป็นที่พอใจศาลว่าจำเลยได้ทำผิดตาม ม.225 ไม่ แม้จำเลยไม่อุทธรณ์ขึ้นมาศาลอุทธรณ์ก็หยิบยกขึ้นได้ แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำ ละเมิด กฎหมายหลายบท ศาลจำต้องพิจารณาความผิดที่กล่าวหาทุกบท ไม่ใช่ความผิดบทหนักจะเป็นเหตุให้ความผิดบทเบาตกไปด้วยไม่ ถ้าโจทก์พิสูจน์ได้ดังข้อหานี้ คือตามที่ศาลชั้นต้นวาง ม.225 และ ม.226 เมื่อลงโทษจำเลยตาม ม.225 แล้ว ใช่ว่าความผิดตาม ม.226 จะต้องตกไปด้วยไม่ เมื่อความผิดตามบทมาครานี้มีอัตราโทษไม่ถึง 10 ปี ศาลก็ลงโทษได้โดยไม่ต้องฟังพะยานโจทก์ พิพากษากลับลงโทษจำเลยตามมาตรา 226 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2482 อัยยการพิษณุโลก โจทก์ นายย่วน แซ่บ้วน จำเลย ป.วิ.อ. ม. 176