ฎีกาที่ 312/2481

โจทก์จำเลยทำสัญญาปราณีประนอมกันต่อศาลว่าโจทก์ให้จำเลยเช่าโรงสีต่อไปอีกมีกำหนดไม่เกิน 3 ปี ดังนี้ สัญญาปราณีประนอมนั้นย่อมเป็นหลักฐานแห่งสัญญาเช่าซึ่งโจทก์ย่อมนำมาฟ้องร้องขอให้ บังคับคดี ได้

ได้ความว่าโจทก์จำเลยทำสัญญายอมความกันไว้ต่อศาลว่าโจทก์ให้จำเลยเช่าโรงสีไฟของโจทก์ต่อไปอีกนับแต่เดือนตุลาคม 2479 จนถึงเดือนมิถุนายน 2481 ค่าเช่าเดือนละ 250 บาท บัดนี้จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ค่าเช่าค้าง 2250 บาท จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเช่าเพราะไม่มีสัญญาเช่า สัญญายอมความไม่เป็นสัญญาเช่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าประมวลแพ่ง ฯ ม.538 บัญญัติไว้ชัดเจนว่าการเช่าอสังหาริมทรัพย์ไม่เกิน 3 ปี ผู้ให้เช่าจะฟ้องร้องให้ บังคับคดี ได้เมื่อมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดเป็นสำคัญเห็นว่าสัญญายอมในคดีนี้เป็นหลักฐานชนิดนั้นโดยไม่มีปัญหา เมื่อจำเลยได้เช่าโรงสีมีกำหนดเวลาไม่เกิน 3 ปี จึงไม่จำต้องทำสัญญาเช่าเป็นนิติกรรมอีกต่างหากและไม่จำต้องจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน จึงพิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าให้โจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 312/2481 นายฉิ้นเฉ่า อ่องศิริวงศ์ โจทก์ นายเห่งคี่ ฮันตระกูล จำเลย ป.พ.พ. ม. 538 , ม. 850 ป.วิ.พ. ม. 138