ฎีกาที่ 126/2481

พ.ร.บ.พิกัดภาษีชั้นใน ร.ศ.111 ม.84 ได้ถูกยกเลิกโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2470 ม.3 แล้ว จะยกเอามา บังคับคดี มิได้ ฟืนและเรือที่บรรทุกฟืนหลบเลี่ยงจากการเสียค่าภาคหลวงจะควรริบหรือไม่ต้องพิจารณาตามกฎหมายอาญา ม.27

ได้ความว่าจำเลยใช้เรือบรรทุกฟืนโดยมิได้นำฟืนนั้นแวะให้เจ้าพนักงานป่าไม้ตรวนสอบเสียค่าภาคหลวงตามระเบียบ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษและริบเรือและฟืนของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า และริบเรือและฟืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พ.ร.บ.รักษาป่าหรือภาษีชี้นในมิได้บัญญัติให้ริบสิ่งขอและเรือซึ่งบรรทุกของหนีภาษีเหมือนอย่าง พ.ร.บ.ศุลกากร เพราะฉะนั้นจึงควรริบหรือไม่ต้องพิจารณาตาม ม.27 แห่งกฎหมายอาญา ซึ่งเห็นว่าเป็นของไม่ควรริบ จึงพิพากษาแก้ว่าฟืนและเรือไม่ริบ โจทก์ฎีกาว่า พ.ร.บ. ภาณีชั้นใน ร.ศ. 111 ม.84 บัญญัติไว้เป็นพิเศษให้ศาลมีอำนาจสั่งริบได้ ศาลฎีกาตัดสินว่า พ.ร.บ.พิกัดภาษีภายใน ม.84 ที่โจทก์อ้างมานั้นได้ถูกยกเลิกเสียแล้ว โดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2470 ม.3 จะยกมาบังคับไม่ได้ เห็นว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2481 อัยยการชัยนาท โจทก์ นายบุญธรรม พรมตะเภา จำเลย ป.อ. ม. 27 พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ม. 2 , ม. 12 กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า ม. 3