ฎีกาที่ 1290/2480

เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นงดสืบพะยานไม่ชอบ แม้ไม่มีประเด็นเถัยงขึ้นมาในข้อนี้ศาลฎีกาก็สั่งย้อนสำนวนไปให้พิจารณาใหม่ได้ ค่าธรรมเนียม

เรื่องนี้โจทก์ฟ้องว่าเดิมจำเลยฟ้องโจทก์และขอยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาศาลอนุญาต จำเลยได้ยึดไม้ของโจทก์ไว้และรับเป็นผู้รักษา และด้วยความ ประมาท เลินเล่อของจำเลยไม้ลอยน้ำหายไป 23000 ต้น จึงฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์ ทำรายงานการพิจารณาแล้วมีคำสั่งงดสืบพะยานโดยเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ๆ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ว่า ผู้พิพากษา ศาลชั้นต้นออกนั่งบัลลังก์สิบถามว่าคู่ความคนเดียวมิชอบถ้อยคำในฟ้องของโจทก์พอที่จะให้จำเลยต้องรับผิดชอบแล้ว และว่าจำเลยเป็นผู้ยึดไม้ของโจทก์แล้วจ้างผู้อื่นชักลากไม้แทนไม้ลอยน้ำหายไปโดยความ ประมาท จำเลยจึงต้องรับผิดชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามรายงาน พิจารณาของ ศาลชั้นต้นนั้นข้อเท็จจริงยังไม่พอจะ วินิจฉัยคดีได้จึงพิพากษากลับศาลล่างทั้ง 2 ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ จำเลยแล้ว พิพากษาใหม่ ค่าธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์ฎีกาให้ผู้แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสียหาย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1290/2480 นายทวากเละ (บังคับอังกฤษ) โจทก์ นายทวากเห่งหรือจองตี้ (บังคับอังกฤษ) ล. ป.วิ.พ. ม. 172 240 243 247 (3)