ฎีกาที่ 1124/2480

ตำรวจจับกุมคนที่ต้องหาว่ามีฝิ่นเถื่อนโดยล้วงปากเพื่อจะเอาฝิ่นทำให้ฟันเขาหัก 2 ซี่ +++ว่าทำเกินสมควรกว่า++มีผิดฐานทำร้างร่างกาย++บาดเจ็บโดยเจตนาไม่ใช่ ประมาท ศาลอุทธรณ์++อาญศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม. 338(2) ปรับ 8 บาทศาลอุทธรณ์++ว่าจำเลยมีผิดตาม ม. 254, 52, 53 แต่คงปรับ 8 บาทดังนี้ ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานทำการจับกุมโจทก์เรื่องหาว่ามีฝิ่นเถื่อนได้ทำให้เกิดบาดเจ็บแก่ร่างกายโจทก์โดย ประมาท มีผิดตามกฎหมายอาญา ม. 338(2) ปรับ 8 บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทำการจับกุมโจทก์ตามหน้าที่แต่ทำรุนแรงเกินสมควรเป็นเหตุให้โจทก์มีบาดเจ็บพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม. 254, 52, 53 คงปรับ 8 บาท จำเลยฎีกาว่าทำการตามหน้าที่ ไม่ควรมีผิดตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 83 แม้ทำการเกินสมควรก็ควรมีผิดดังศาลชั้นต้นกำหนด ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้ศาลล่างฟ้องข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยทำการเกินไปจนโจทก์ฟันหัก 2 ซี่ แม้ศาลชั้นต้นจะว่า ประมาท ศาลอุทธรณ์ว่ารุนแรง ก็อยู่ในเรื่องว่ารุนแรงไม่เหมาะสมกับเรื่องอันเป็นข้อเท็จจริง ฎีกามิได้จึงต้องฟังว่าจำเลยทำเกินไปไม่เหมาะสมแก่พฤตติการณ์ในการจับ ส่วนที่ว่าจำเลยจะผิดตามมาตรา 338(2) หรือ 254, 52, 53 นั้น เห็นว่าฟันโจทก์หักเกิดจากที่จำเลยล้วงปากเพื่อจะเอาฝิ่น จะเรียกว่า ประมาท ไม่ชอบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1124/2480 นายต๊อก มิ่งสุนทร โจทก์ พลตำรวจทองคำ นายแก้ว จำเลย