ฎีกาที่ 621/2480

จุดเผาทรัพย์ของตนแล้ไม่ระมัดระวังเป็นเหตุให้ไฟลุกลามไปไหม้ทรัพย์ของผู้อื่นเสียหาย เป็นผิดตาม ม.201 +ผิดตามกฎหมาย ม.186 - 187 ไม่การกระทำที่จะเป็นความผิดตาม ม.187 นั้นจะต้องเป็นการกระทำที่อาจแลเห็นผลว่าอยู่ในลักษณอันน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่น ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 158(5) - 192 พรรณาฟ้องเป็นเรื่องทำให้เกิดเพลิงโดย ประมาท แต่อ้าง ม. 186 - 187 ศาลลงโทษตาม ม. 201 ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยวางเพลิงเผาฟางโดยไม่ระมัดระวังเป็นเหตุให้ลุกลามไปไหม้บ้านและทรัพย์ของ ว. เสียหาย ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. 186 - 187 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยน่ากลัวจะเป็นอันตรายแก่ผู้คนหรือสัตว์ ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 186 - 187 พิพากษาให้จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องมิได้กล่าวเลยว่า จำเลได้จุดเผาทรัพย์โดยลักษณอันน่ากลัวจะเป็นอัจตรายแก่ผู้คนหรือทรัพย์ของผู้อี่นอันจะเป็นผิดตาม ม. 187 แลปรากฎว่าลานข้าวที่จำเลยเผาฟางนั้นห่างเรือน ว. ถึง 5 เส้น ไม่น่าจะเป็นอันตรายถึงฟ้องของโจทก์เข้าลักษณความผิดตาม ม.201 ข้อ 1 พิพากษาแก้ให้จำคุกเลยมีกำหนด 3 เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืน โดยวินิจฉัยว่าความผิดตาม ม. 187 จะเกิขึ้นต่อเมื่อโจทก์แสดงได้ว่าจำเลยอาจแลเห็นผลแห่งการที่กระทำว่าอยู่ในลักษณอันน่ากลัว มิฉะนั้น ม.201 ก็หามีประโยชน์ไม่ แลเมื่อพิเคราะห์เทียบดู ม. 187 แล ม.201 ในหมวด 4 แล้วปรากฏชัดว่า กฎหมายมุ่งหมายว่าผู้ใดกระทำความผิดอย่างใด ๆ ที่ ว่าไว้ในหมวดที่ 4 ของส่วนที่ 5 โดยฐาน ประมาท ดั่งที่จำเลยกระทำในคดีนี้ ความฟิดนั้นเช้า ม. 201 เท่านั้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2480 นายบู่ ไชยลม-ล ป.อ. ม. 186-187-20