ฎีกาที่ 920/2479
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
การที่ศาลจะสั่งให้ริบสินบนที่ให้แก่กันโดย ละเมิด กฎหมายนั้นจะต้องปรากฎในทางพิจารณาว่าสินบนนั้นตกอยู่แก่ใครที่ไหน มิฉะนั้นศาลไม่สั่งริบให้
ย่อยาว
คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลย 2 เดือนตาม ม.125 ฐานให้สินบนแก่นายสิบตำรวจโท+เป็นเงิน 30 บาท เพื่อให้ปล่อยตัวจำเลย แต่ในข้อที่ขอให้ริบเงิน 30 บาทนั้นให้ยกเสีย โจทก์ฎีกาว่า ตามฟ้องของโจทก์มีข้อความแสดงอยู่ในตัวเองว่า เงิน 30 บาทนั้นอยู่ในความยึดถือของนายสิบตำรวจโท+แลตาม ม.1+1 ศาลมีอำนาจเรียกมาให้สั่งริบได้ แม้จะอยู่ในความยึดถือของผู้ใด ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์ที่กล่าวมายังไม่พอจะฟังได้แน่นอนว่าเงินสินบนนั้นอยู่ในความยึดถือของนายสิบตำรวจโท+หรือใครเห็นว่าความประสงค์ของกฎหมายในเรื่องริบทรัพย์ เมื่ออ่านมาตรา 141 ประกอบกับ ม.29 แล้ว ทรัพย์ที่จะให้ริบนั้นจะต้องปรากฎในทางพิจารณาว่า ตกอยู่แก่ใครที่ไหนมิฉะนั้นศาลจะไปสั่งให้ริบเอาจากใครที่ไหน จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 920/2479 อัยยการนครปฐม โจทก์ นายด้วง ศิลาคำ จำเลย