ฎีกาที่ 673/2479

การที่จำเลยขัดขืนคำสั่งกองกรมการอำเภอที่ห้ามมิให้จำเลยเข้าทำ+ในที่ของจำเลยซึ่งกรมการอำเภอยึดไว้เพื่อเอาออกขายใช้เงินค่ารัชชูปการที่ค้างชำระนั้น ไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานแลกรณีเช่นนี้เป็นเรื่องการ ละเมิด สิทธิครอบครองในทางแพ่ง

คดีได้ความว่าคณะกรมการอำเภอได้ยึดที่นาของจำเลยประกาศขายทอดตลาดเพื่อเอาเงินใช้ค่ารัชชูปการที่จำเลยค้างชำระนายอำเภอได้มีคำสั่งห้ามมิให้จำเลยหรือบุคคลใดเข้าทำนา จำเลยได้ทราบคำสั่งนั้นแล้ว ยังขัดขืนเข้าทำนารายนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตาม ม.334 ข้อ 2 ศาลฎีกาเห็นว่าตามพ.ร.บ.รัชชูปการไม่มีข้อความที่สนับสนุนให้เจ้าพนักงานมีอำนาจออกคำสั่งเช่นนี้ และการที่จำเลยเข้าทำนาในที่ของจำเลยซึ่งถูกเจ้าพนักงานยึดนั้น แม้นายอำเภอจะมิได้สั่งห้ามไว้ก่อนก็ต้องถือว่จำเลยได้ ละเมิด สิทธิครอบครองซึ่งอาจต้องรับผิดในทางแพ่ง ไม่น่าจะกลายเป็นความผิดในทางอาญาโดยการออกคำสั่งห้าม เห็นว่าคำสั่งนี้ยังไม่เป็นคำสั่งที่กฎหมายประสงค์ให้ลงโทษผู้ขัดขืน จำเลยยังไม่ควรมีผิดตามมาตรา 334 ข้อ 2 จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2479 อัยยการจังหวัดตรัง โจทก์ นายกราย บัวนุ้ย จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375