ฎีกาที่ 1655/2479

ในคดีอาญาเมื่อศาลเห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญาแล้วก็พิพากษายกฟ้องได้ทีเดียวโดยมิต้องดำเนินการพิจารณาตามลำดับที่กล่าวไว้ในมาตรา 172

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ฉ้อโกง และยักยอก ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่มีมูลในทางอาญา รูปคดีเป็นเรื่องผิดนัดในทางแพ่ง จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ศาลต้องอ่านและอธิบายฟ้องให้จำเลยฟัง และถามจำเลยว่าได้ทำผิดจริงหรือไม่ แต่ศาลกลับไปถามโจทก์ก่อนไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา จึงให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นจัดการต่อไปตามกระบวนความ ศาลฎีกาตัดสินว่าในขณะใด ๆ ก็ดี เมื่อปรากฎต่อศาลที่พิจารณาคดีว่าฟ้องของโจทก์ไม่พอจะลงโทษจำเลยในทางอาญาได้ ศาลก็พิพากษายกฟ้องเสียได้โดยมิต้องดำเนินการตามลำดับวิธีพิจารณา คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยได้หลอกลวงเอาความเท็จมากล่าว หรือได้รับมอบหมายให้เอาเงินไปทำอะไรให้ผู้เสียหายแล้วยักยอกเอาเงินนั้นไปเสีย อันจะเป็นความผิดฐาน ฉ้อโกง และยักยอกได้ คดีนี้จำเลยได้รับเงินไปเพื่อประโยชน์ของจำเลยเอง จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1655/2479 อัยยการนครสวรรค์ โจทก์ นายฟุ้ง แก้วบวร จำเลย ป.อ. ม. 304-314 ป.วิ.อ. ม. 158-172