ฎีกาที่ 955/2479

การซื้อขายที่ดินที่ระบุจำนวนเนื่อที่ไว้ในสัญญาถ้าหากปรากฎว่าเนื้อที่+ครบตามสัญญา ผู้ซื้อ+เรียกเงินตามราคาเนื้อที่ที่ขาดไปได้

โจทก์จำเลยตกลงขายที่ดินให้แก่กันปรากฎตามหนังสือสัญญารับเงินมัดจำตอนหนึ่งมีข้อความว่า "ผู้ขาย(จำเลย) ได้ตกลงขายที่ดินโฉนดที่ 641 พร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างมีเนื้อที่ 40 ตรางวา.ศอกฯลฯ " ภายหลังจำเลยได้ไปทำหนังสือซื้อขายกันที่อำเภอ แลระบุว่าโฉนดมีเนื้อที่ 40 ตรางวา ปรากฎว่าเมื่อทำการซื้อขายกันแล้ว โจทก์วัดเนื้อที่สอบดูขาดไปบางส่วน โจทก์จึงฟ้องเรียกเงิน 90 บาทค่าเนื้อที่ที่ขาดไปมีจำนวน 3 ตรางวา แลค่าเสียหาย ศาลล่างฟังว่าคู่สัญญาตกลงโดยเจตนาขายเหมากันรวมทั้งที่ดินแลโรงเรือนเป็นเงิน 1200 บาท จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า โจทก์ควรชนะคดีตามประมวลแพ่ง ฯ ม.466 เพราะผู้ขายได้ระบุเนื้อที่ไว้ในหนังสือรับเงินมัดจำ แลหนังสือสัญญาซื้อขาย ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อผู้ขายได้ระบุเนื้อที่ไว้ในหนังสือสัญญาทั้ง 2 ฉะบับนั้นก็ต้อง บังคับคดี ตามประมวลแพ่งฯ ม.466 การที่ฝ่ายผู้ขายมีเจตนาขาดเหมาไม่เป็นเหตุลบล้างกฎหมายบทนี้ได้ คดีนี้ศาลล่างยังมิได้วินิจฉัยว่าเนื้อที่ขาดไปเท่าใด แลจำนวนค่าเสียหายจะต้องใช้เท่าใด จึงพิพากษาให้ศาลชั้นต้น พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปความ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2479 นายปริก อัศนนท์ โจทก์ นางเลื่อน มานะจิตต์ จำเลย