ฎีกาที่ 466/2478

การกระทำอย่างไรไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือจำเลยพิมพ์หนังสือโดยทำเป็นเล่มใหม่ขึ้นทั้งเล่มด้วยวิธีคัดลอกเอามาจากหนังสือเล่มอื่น แลมีลักษณเหมือนกับฉะบับเดิมทุกประการดังนี้เป็นความผิดตาม พ.ร.บ. คุ้มครองวรรณกรรมแลศิลปกรรม หาใช่ลักษณของการปลอมหรือแปลงหนังสืออันจะมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญา ม.222-223 ไม่ การเอาชื่อห้างบริษัทอื่นมาพิมพ์บนหนังสือของตนโดยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ก็อาจเป็นผิดตาม ม.235 ได้ วิธีพิจารณาอาญาพรรณาฟ้อง

คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้พิมพ์หนังสืออังกฤษออกจำหน่ายชื่อเดอะนิวเมทอร์ดรีดเดอร์ ชะนิดวัน,เอแลวัน,ปี ขึ้นประมาณ 300 เล่มโดยพิมพ์คัดลอกจากหนังสือเดอะนิวเมทอร์ครีดเดอร์ของบริษัทลองแมนกรีนขึ้นทั้งเล่ม ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.2476 แลตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 222-223-235 จำเลยรับสารภาพฉะเพาะตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ ศาลเดิมสั่งงดสืบพะยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาเพียง ละเมิด ลิขสิทธิแห่งวรรณกรรมของบริษัท เท่านั้น เพราะการกระทำซ้ำตามรูปเดิม หาเข้าลักษณปลอมหนังสือไม่ ส่วนข้อที่จำเลยพิมพ์ชื่อของบริษัทลองแมนกรีนที่หน้าปกหนังสือก็ทำตามแบบเดิมซึ่งในรูปเจตนาละเมินลิขสิทธินั่นเองไม่เข้า ม.235 จึงให้ยกข้อหาข้อนี้เสีย คงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.2476 ม.34 - 35 ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการคัดลอกจากหนังสือนั้นทำเป็นเล่มหนังสือขึ้นใหม่โดยตรง หาใช่ลักษณการปลอมหรือการแปลงหนังสือตามความหมายของตัวบทกฎหมายลักษณอาญาไม่ และการกระทำชะนิดนี้มี พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรมบัญญัติเป็นความผิดไว้แล้วส่วนหนึ่ง จึงไม่เข้าอยู่ในความผิดฐานปลอมหนังสือ ส่วนความผิดตามมาตรา 235 ตามฟ้องเป็นที่แสดงให้เห็นได้ว่าจำลยได้เอาชื่อของบริษัทลองแมนกรีนส์มาพิมพ์ไว้ ที่หน้าปกด้วย อันมีมูลความผิดตามมาตรา 235 จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลเดิมสืบพะยานในข้อที่จำเลยได้ใช้ชื่อบริษัทลองแมนกรีส์ที่หน้าปกหนังสือจริงหรือไม่ นอกนั้นคงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2478 ตำรวจนครบาล - โจทก์ นายหว่า แซ่เหยี่ยว - ล พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.2474 ม. 34-35