ฎีกาที่ 167/2477

ทนายความทำสัญญาจะถอนฟ้องคดีกับอีกฝ่ายหนึ่ง ภายหลังลูกความไม่ยอมให้ถอนฟ้องดังนี้จึงได้ขอคืนเงินที่ได้รับไป รูปคดีดังนี้เป็นเรื่องผิดสัญญาไม่ใช่เรื่อง ฉ้อโกง ทางอาชญา ฎีกาอุทธรณ์ คดีที่ฎีกาได้ฉะเพาะข้อกฎหมายนั้นถ้ากล่าวอ้างข้อเท็จจริงนอกจากที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยแล้ว ศาลฎีกาไม่รับพิจารณาข้อเท็จจริงนั้น

ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยเป็นทนายให้นายเป กับพวก ฟ้องนายทาบหาว่าเบิกความเท็จทำร้ายร่างกายและพยายามฆ่าคน นายทาบได้ทำสัญญากับจำเลยขอให้ค่าทำขวัญ 150 บาทแล้ว จำเลยจะจัดการถอนฟ้อง นายทาบได้ให้เงินไปแล้ว 50 บาท ภายหลังนายเปกับพวกไม่ยอมถอนจำเลยจึงนำไปเงินไปคืนนายทาบ ๆ ไม่ยอมรับเงิน จะให้จำเลยถอนฟ้องให้ได้ จำเลยจึงนำเงินไปมอบไว้ยังกรมการอำเภอ ศาลล่างทั้ง 2 วินิจฉัยว่า รูปคดีเป็นผิดสัญญา จำเลยหามีเจตนา ฉ้อโกง ไม่ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาว่า 1. จำเลยพูดขู่นายทาบให้ตกใจกลัวเพื่อให้เงินจำเลย 2. จำเลยไม่ใช่ตัวความแต่หลอกว่ามีอำนาจถอนฟ้องได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาข้อ 1. กล่าวนอกข้อเท็จจริงที่ศาลล่างวินิจฉัยมา ศาลฎีกาไม่รับพิจารณาให้ ส่วนข้อ 2 นั้น นายทาบเองก็รู้ว่าจำเลยเป็นแต่ทนายไม่ใช่ตัวความจะหลอกอย่างไร แต่จะอย่างไรก็ตกไปตามข้อเท็จจริงที่ศาลล่างวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 167/2477 อัยยการนครราชสีมา โจทก์ นายอาน กับพวก จำเลย อาชญา ม. 304