ฎีกาที่ 913/2473

สำคัญผิดในสาระสำคัญโดย ประมาท เลินเล่ออย่างร้ายแรง ตนจะถือเอาประโยชน์ในการผิดหลงไม่ได้ พ.ร.บ. ออกโฉนดที่ดิน ม.39,41,42,44 ผู้ขายชี้ที่ให้ผู้ซื้อเข้าปกครองผิดจากเนื้อที่ในโฉนดไขว้กัน ได้กรรมสิทธิตามหน้าโฉนด

มีที่ดิน 2 โฉนด ๆ ที่ 899 เนื้อที่ 63 ไร่เศษและโฉนดที่ 874 เนื้อที่ 53 ไร่เศษ โจทก์รับโอนโฉนดที่ 899 แต่ปกครองเนื้อที่ในโฉนดที่ 874 ฝ่ายจำเลยรับโอนโฉนดที่ 874 แต่ปกครองเนื้อที่ในโฉนดที่ 899 จึงได้เกิดฟ้องร้องขอให้โอนโฉนดที่ 899 ให้จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พรบ ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ. 127 ม.39-41-42-44 โจทก์ได้รับโอนโฉนดและรับกรรมสิทธิที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายถึงแม้จะไม่ได้ปกครองที่นั้นก็ยังไม่ขาดกรรมสิทธิ เพราะตั้งแต่ซื้อมาก็เพียง 6 ปีเศษเท่านั้น ฝ่ายจำเลยถึงแม้จะตั้งใจซื้อที่ดิน 63 ไร่ แต่ไปรับโฉนดที่ 874 สำหรับที่ 53 ไร่ ก็เปนความผิดของจำเลยเองไม่ตรวจตราโฉนดให้ถูกต้อง จำเลยหามีกรรมสิทธิในที่นา 63 ไร่ (คือโฉนดที่ 899) เมื่อการซื้อขายที่ดินได้โอนโฉนดถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ผู้ซื้อย่อมได้กรรมสิทธิ เพราะฉะนั้นโจทก์ได้กรรมสิทธิในโฉนดที่ 899 และจำเลยได้กรรมสิทธิในโฉนดที่ 874 จึงตัดสินห้ามไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่นาโฉนดที่ 899 (นา 63 ไร่เศษ) ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 913/2473 นายสอาด ธรานุตร์ โจทก์ ขุนศิลธรวิสุทธิ์ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 119