ฎีกาที่ 769/2473
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ลักษณวาน ความรับผิดชอบของผู้วานกับผู้รับวานต้องวินิจฉัยตามหลักตัวการตัวแทน ฝากกับวานมีลักษณต่างกันอย่างไร วิธีพิจารณาแพ่งหน้าที่นำสืบ โจทก์ว่าจำเลยเลินเล่อโจทก์ต้องนำสืบ
ย่อยาว
ได้ความว่าโจทก์ได้พูดฝากให้จำเลยเลี้ยงโคแทนโจทก์ 39 ตัว แต่โจทก์ได้รับโคคืนไปจากจำเลย 28 ตัว โดยหายไปเสีย 11 ตัว โจทก์จึงฟ้องเรียกราคาโคที่หายเปนเงิน 160 บาท ศาลเดิมตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้จำเลยใช้ราคาโคให้โจทก์ 160 บาท ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ระวางโจทก์จำเลยเปนแต่เพียงโจทก์วานให้จำเลยเอาโคไปเลี้ยงเท่านั้น หาใช่เปนการฝากทรัพย์ไม่ ความรับผิดชอบระวางโจทก์จำเลยจึงต้องวินิจฉัยตามหลักเรื่องตัวแทนกับตัวการตาม ม.812 แต่โจทก์หานำสืบถึงความ ประมาท เลินเล่อของจำเลยไม่ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิมให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2473 นายเสือ ศิริสม โจทก์ นายสุย มรกฎกันโท จำเลย ป.พ.พ. ม. 812 , ม. 797 , ม. 657