ฎีกาที่ 1272/2473

ทรัพย์กรรมสิทธิ ความยึดถือ ละเมิด ปลาในโป๊ะลูกล่อยังไม่เปนกรรมสิทธิของเจ้าของโป๊ะ วิธีพิจารณาอาชญา เมื่อยังไม่มีความผิดฐานลักแล้ว ความผิดฐานปล้นก็ไม่เกิดขึ้นได้

จำเลย 4 คนนอกจาก ช.ได้พากันเข้าไปในโป๊ะลูกล่อของ ง.แล ฮ. แล้วลงอวนจะจับปลาในโปีะนั้น ง.แล ฮ.โจทก์มาพบเข้า พ.จำเลยกลับใช้ไม้ตี ฮ.บาดเจ็บ โป๊ะรายพิพาทนี้ปรากฎว่าถัดจากปีกทั้ง 2 ข้างเข้าไปเปนวงกลมเรียกว่าลูกล่อชั้นหนึ่ง ถัดจากลูกล่อไปทางด้านตะวันออกเปนลูกขังอีกชั้นหนึ่ง ถ้าปลาเข้าไปถึงลูกขังแล้ว ปลานั้นจะออกไปไหนไม่ได้ส่วนลูกล่อนั้นปากช่องกว้าง 2 ศอกเศษ เรือเข้าออกได้แลปลาที่ว่ายเข้าไปอยู่ในลูกล่อนั้นอาจว่ายกลับออกมาทางปีกโป๊ะไปสู่ทะเลได้ ถ้าจะจับต้องใช้อวนล้อมเปนวงจึงจะจับปลาที่อยู่ในลูกล่อได้ ดังนี้ จึงมีปัญหาว่าปลาที่อยู่ในลูกล่อจะเปนกรรมสิทธิของโป๊ะแล้วหรือยัง แลการกระทำของจำเลยจะเปนความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยนอกจาก ช.มีผิดฐานพยายามปล้นตาม ม.301 ตอนต้นแล 60 ให้จำคุกไว้คนละ 8 ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ฉะเพาะโทษ ฉ.จำเลยให้จำคุกเพียง 6 ปี 8 เดือน นอกจากนี้ยืนตาม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปลาที่อยู่ในลูกล่อนั้ยังไม่ได้อยู่ในความยึดถือหรือคุ้มครองของโจทก์ เพราะปลาอาจว่ายกลับไปสู่ท้องทะเลได้ จึงยังไม่เปนกรรมสิทธิของโจทก์ การที่จำเลยเข้าไปจับปลาในลูกล่อก็เปนแต่ล่วงสิทธิในทางแพ่ง ยังไม่เปนความผิดฐานลักทรัพย์ เมื่อจำเลยยังไม่ผิดในฐานพยายามลักทรัพย์แล้ว ความผิดฐานพยายามปล้นก็ยังไม่เกิดขึ้นแต่ส่วน พ.จำเลยนั้นคงมีผิดฐานทำร้ายร่างกายตาม ม.254 จึงให้จำคุกไว้ 1 ปี แลให้จำคุก ภ. และ ฉ.จำเลยอีกคนละ 8 เดือนฐานพยายามทำร้าย ง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1272/2473 อัยยการจังหวัดตราษแลนายหง่วน โจทก์ นายแฮดหรือสวน นายพุ่ม กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 13 , ม. 20