ฎีกาที่ 87/2472
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
อำนาจของเจ้าทุกข์ที่จะเข้าเปนโจทก์ในคดีอาญา ต่างฝ่ายต่าง ประมาท เลินเล่อ ฝ่าย 1 จะฟ้องร้องขอให้ศาลลงโทษอีกฝ่าย 1 ไม่ได้ ตัวแทนกระทำผิดย่อมมีผลกระทบกระเทือนถึงตัวการด้วย
ย่อยาว
คดีนี้ศาลเดิมตัดสินรวมกับคดีที่อัยยการเปนเปนโจทก์ว่า ม.คนของโจทก์แลจำเลยต่างฝ่ายขับรถยนต์โดย ประมาท เปนเหตุให้รถโดนกันเสียหายให้ปรับ ม.แลจำเลยคนละ 20 บาทตามกฎหมายอาญา ม.338 ข้อ 2 แล พ.ร.บ.รถยนต์ ร.ศ.128 ม.19 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ที่อ้างกฎหมายอาญา ม.201 ไม่เข้ากับเรื่องนี้ แล ม.336 ข้อ 15 พ.ร.บ.รถยนต์ ร.ศ.128 ม.19 นั้น ก็เปนความผิดต่อสาธารณะชน เปนหน้าที่ของเจ้าพนักงานจะว่ากล่าวเอาโทษแก่ผู้ละเมิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้ยกฟ้องเสีย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีใด ๆ ที่กฎหมายลงโทษผู้กระทำผิดตามธรรมดา ศาลเคยยอมให้เจ้าทุกข์เข้าเปนโจทก์ฟ้องร้องได้ นอกจากจะไม่ใช่คดีของตน แต่ในคดีนี้ได้ความว่า ม.คนขับรถของโจทก์ก็มีความ ประมาท ด้วยเหมือนกัน เมื่อฝ่ายโจทก์เปนผู้กระทำผิดกฎหมายดังนี้ คดีของโจทก์ก็เปนอันตกไป ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2472 นายไข่ทับ โจทก์ นายรอด จำเลย