ฎีกาที่ 770/2472

เจ้าพนักงานทำใบสำคัญแลให้ผู้รับจ้างลงพิมพ์ลายมือแล้วนำไปเบิกจากคลังเกินกว่าค่าจ้างที่ได้จ่ายไปจริง ยังไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ แต่มีผิดฐาน ฉ้อโกง เทียบฎีกาที่ 275/61 ปัญหากฎหมาย

จำเลยเปนปลัดอำเภอจ้าง ผ.จ.ถ่อเรือจากอำเภอโพนพิสัยไปส่งเงินที่จังหวัดหนองคายทั้งขาไปแลกลับรวม 4 วันเปนเงิน 4 บาทแต่จำเลยทำใบสำคัญให้ ผ.ลงพิมพ์ลายมือเบิกเงินต่อคลัง 10 บาท ว่าได้จ้างเหมาจากอำเภอไชยบุรีถึงหนองคายทั้งไปแลกลับแล้วจำเลยจ่ายเงินให้ ผ.ไป 4 บาท อีก 6 บาทจำเลยเอาไว้เปนประโยชน์ตนเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า ใบสำคัญที่จำเลยเบิกเงินจากคลังนั้น เปนหนังสือราชการตาม ม.6 ข้อ 19-20 จำเลยต้องมีผิดตาม ม.222 ข้อ 2 แล 225 ข้อ 1 ประกอบด้วย ม.132-229 แต่โจทก์ฟ้องตาม ม.225 จึงตัดสินให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานปลอมหนับงสือซึ่งเปนบทที่หนักแต่กะทงเดียวมีกำหนด 3 ปี ลดตาม ม.59 เสียกึ่งหนึ่งคงเหลือ 1 ปี 6 เดือน จำเลยฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่าใบสำคัญเบิกเงินที่จำเลยเขียนเกินความจริงไปนั้น จะถือว่าเปนการต่อเติมข้อความในหนังสือที่แท้จริงตาม ม.222 ข้อ 2 ไม่ได้ ศาลฎีกาตัดสินแก้ว่า จำเลยไม่มีผิดฐานปลอมหนังสือ เพราะใบสำคัญที่จำเลยเบิกนั้น ผ.ได้ลงพิมพ์ลายมือให้จำเลยจะฟังว่าเปนใบสำคัญปลอมไม่ได้ แต่ใบสำคัญนั้นจำเลยทำขึ้นเพื่อให้เจ้าพนักงานหลงเชื่อว่าจำเลยได้จ่ายเงินไปจริง จำเลยจึงมีผิดฐานฉ้อตามม .304 ให้จำคุกจำเลยตามที่ศาลล่างกำหนดมา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2472 อัยยการหนองคาย โจทก์ นายบัว-ทองสุวรรณไพศรี จำเลย ป.อ. ม. 222 , ม. 225 , ม. 229 , ม. 304