ฎีกาที่ 102/2472

ทำใบมอบฉันทะปลอมความผิดฐานปลอมหนังสือไม่มีการทุจจริตก็เปนผิด,ความผิดฐาน ฉ้อโกง ต้องมีเจตนาทุจจริต จึงจะเปนผิด

ได้ความว่าจำเลยกับ ศ.เคยทำใบมอบฉันทะให้แก่กันผลัดเปลี่ยนกันรับเงินเดือนของตนไปใช้คราวนี้จำเลยทำใบมอบฉันทะปลอมขึ้นเองโดยถือวิสาสะว่า ศงคงไม่ว่าอะไร แล ศ.มาเบิกความเปนพะยานว่า ถ้ารู้ว่าจำเลยเบิกเงินไปแล้วก็จะไม่มาขอเบิกซ้ำอีกดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทำโดยเจตนาทุจจริต มีผิด+ 2 กะทง คือ ฐานปลอมหนังสือตาม ม.224 ให้จำคุก 6 เดือนกะทงหนึ่ง ฐาน ฉ้อโกง ตาม ม.304 จำคุก 3 เดือนกะทงหนึ่ง แต่ให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม.41-42 ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานปลอมหนังสือไม่จำเปนต้องมีการทุจจริตก็ลงโทษได้ แต่ฐาน ฉ้อโกง นั้น กฎหมายอาญา ม.304 บัญญัติว่าต้องมีเจตนาทุจจริต เพราะฉนั้นจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนี้ยังไม่ได้ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้ยกข้อที่วางโทษจำเลยฐาน ฉ้อโกง เสีย นอกจากนี้คงยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 102/2472 อัยยการพิศณุโลก โจทก์ สมีเคียง จำเลย ป.อ. ม. 224 , ม. 304 แล 41 , ม. 42 วิธีพิจ