ฎีกาที่ 692/2472

คำพิพากษาที่เด็ดขาดแล้วจะรื้อฟื้นให้ศาลพิจารณาใหม่ไม่ได้ ศาลตัดสินให้จำเลยรื้อสิ่งที่ปลูกสร้างล้ำออกมาในลำคลอง แต่ไม่ได้บ่งว่าให้รื้อเท่าใด ในชั้นบังคับถ้าโจทก์จำเลยรับรองแผนกที่ที่ศาลสั่งให้ทำว่าถูกต้องแล้ว ศาลก็บังคับได้ทีเดียว ไม่ต้องสืบพะยานบุคคลอีก

เดิมศาลตัดสินให้จำเลยรื้อขานคอนกรีตทีล่วงล้ำลำคลองผดุงกรุงเกษม แต่มิได้กำหนดว่าให้รื้อมากน้อยเท่าใด เพราะศาลเดิมมิได้ทำแผนที่ไว้ให้เปนการชัดเจน มาชั้น บังคับคดี ศาลโปริสภาที่ 1 จึงสั่งให้ทำแผนที่โดยแน่นอน โจทก์จำเลยรับรองว่าถูกต้อง ศาลโปริสภาที่ 1 แลศาลอุทธรณ์จึงบังคับให้จำเลยรื้อชานคอนกรีตออก 3 ศอก โจทก์ฎีกาว่า 1. คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้จำเลยรื้อแค่ไหน ไม่มีผลที่ศาลจะบังคับได้ 2.คำพิพากษาที่บังคับไม่แน่ชัดจึงไร้ผล ศาลเดิมจะขยายความออกไปไม่ได้ 3. เมื่อโจทก์ยื่นคำร้องขอบังคับ แลว่าจะนำพะยานมาสืบ แต่ก็หานำมาสืบไม่ ศาลจะฟังแต่แผนที่มาเปนพะยานบังคับหาได้ไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 1-2 นั้นเปนฎีกาที่จะรื้อฟื้นคำพิพากษาที่ได้พิพาทเด็ดขาดแล้วไม่ได้ ส่วนฎีกาข้อ 3 เห็นว่า ที่ศาลเดิมไม่สืบพะยานโจทก์นั้น เพราะตามแผนที่ปรากฎชัดว่าจำเลยทำชานยื่นออกไปในลำคลอง 3 ศอก แลในชั้นต้นศาลสั่งให้โจทก์นำพะยานมาสืบ จำเลยก็คัดค้านว่าว่าไม่ควรสืบพะยาน ทั้งจำเลยรับว่าได้ทำชายยื่นออกไป 17 เซ็นติเมตร์ดังนี้ ศาลโปริสภาที่ 1 เห็นว่าคดีควรบังคับได้ จึงไม่สืบพะยานโจทก์ แลบังคับให้จำเลยรื้อชานคอนกรีต 3 ศอกนั้น สั่งถูกแล้ว ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2472 ตำรวจนครบาล โจทก์ พระยาดำรงค์ธรรมสารแลคุณหญิง จำเลย ป.วิ.พ.