ฎีกาที่ 235/2472

สัญญากู้เงิน ตัวการตัวแทน ตั้งตัวแทนไปกู้เงินไม่จำเปนต้องตั้งด้วยลายลักษอักษร ประมวลแพ่ง ม.653 แล 798 กิจการใดที่กฎหมายบังคับให้ทำเปนหนังสือ

ช.สามีจำเลยที่ 1 กับ ฮ.ผู้แทน จ.จำเลยที่ 2 ได้มาลงชื่อกู้เงินของโจทก์ไป 2000 บาท แล จ.จำเลยที่ 2 ได้รับรองต่อโจทก์ว่าได้ให้ ฮ.เปนผู้แทนมากู้จริง ปัญหาจึงมีว่าการตั้งตัวแทนไปกู้เงินจะต้องทำเปนหนังสือไม่ ศาลเดิมเห็นว่าไม่จำเปนต้องเปนหนังสือก็ใช้ได้ จึงตัดสินให้จำเลยที่ 2 ใช้เงิน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตาม ม653 - 798 การตั้งตัวแทนไปกู้เงินต้องทำเปนหนังสือจึงจะใช้ได้ มิฉะนั้นเปนโมฆะให้สัตยาบันไม่ได้ จึงตัดสินกลับว่าจำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาเห็นว่า ม.653 ไม่บังคับไว้เด็ดขาดว่าการกู้เงินเกินกว่า 50 บาทต้องทำเปนหนังสือ เปนแต่บัญญัติว่าถ้าไม่มีเอกสารแล้ว ท่านมิให้พิศูจน์ว่าเปนหนี้กัน ผิดกันกับตั้งตัวแทนไปซื้อขายที่ดินซึ่งต้องทำเปนหนังสือเพราะฉะนั้นการตั้งตัวแทนไปกู้เงินไม่จำเปนต้องตั้งด้วยหนังสือตามฎีกาที่ 87/2470 แลที่ 659/2471 จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ ให้ บังคับคดี ไปตามศาลเดิม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 235/2472 นางไพจิตร์วินิจฉัย โจทก์ นางทิพผู้รับมฤดก นายชวน วาริต ที่ 1 นายจือกวางที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 653 แล 798