ฎีกาที่ 8729/2549

คดีก่อนโจทก์จำเลยพิพาทกันว่า ที่ดิน พิพาทเป็นทางภารจำยอมหรือทางจำเป็นหรือทางสาธารณะ ศาลชั้นต้นในคดีดังกล่าวมีคำพิพากษาว่า ที่ดิน พิพาทเป็นทางสาธารณะ แม้คดีก่อนศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดยกฟ้อง แต่คำพิพากษาดังกล่าวได้วินิจฉัยชี้ขาดว่า ที่ดิน พิพาทเป็นทางสาธารณะ ตามที่คำฟ้องในคดีดังกล่าวอ้างและมีคำขอให้จดทะเบียน ที่ดิน เป็นทางสาธารณะ ซึ่งเป็นการวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทโต้แย้งในประเด็นแห่งคดีแล้ว อันเป็นประเด็นข้อพิพาทเดียวกันกับคดีนี้และเกี่ยวกับ ที่ดิน แปลงเดียวกัน คำพิพากษาในคดีดังกล่าวจึงย่อมผูกพันโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีดังกล่าวและจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีดังกล่าวด้วย ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145 วรรคหนึ่ง

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนโครงเหล็กมีหลังคาของจำเลยออกไปจาก ที่ดิน ของโจทก์ และส่งมอบ ที่ดิน คืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย ห้ามจำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องกับ ที่ดิน ของโจทก์ และหากจำเลยไม่รื้อถอนให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอน โดยจำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่าย กับให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย 25,000 บาท และชำระค่าเสียหายอีกในอัตราเดือนละ 5,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนโครงเหล็กดังกล่าวออกไปจาก ที่ดิน ของโจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ระหว่างการพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดเบื้องต้นในปัญหาข้อกฎหมายเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ โดยอ้างว่าโจทก์ไม่ใช่เจ้าของกรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนดเลขที่ 50434 ตามฟ้อง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์แถลงคัดค้าน ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดชี้สองสถานและงดสืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองว่ามีสาเหตุอันควรอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนคดีนี้จำเลยกับพวกฟ้องโจทก์เป็นคดีแพ่ง ขอให้บังคับโจทก์จดทะเบียนภารจำยอมหรือทางจำเป็นใน ที่ดิน ที่มีชื่อโจทก์ถือกรรมสิทธิ์ให้แก่ ที่ดิน ของจำเลยกับพวก หรือจดทะเบียนเป็นทางสาธารณะ ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดวินิจฉัยว่า ที่ดิน โฉนดเลขที่ 50434 เป็นทางสาธารณะ ตามคดีหมายเลขแดงที่ 19795/2540 ของศาลชั้นต้น ที่ดิน ดังกล่าวเป็น ที่ดิน แปลงเดียวกับ ที่ดิน โฉนดเลขที่ 50434 ตามฟ้องโจทก์ในคดีนี้ มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ข้อเดียวว่า คำพิพากษาในคดีก่อนที่วินิจฉัยว่า ที่ดิน โฉนดเลขที่ 50434 ตามฟ้องเป็นทางสาธารณะมีผลผูกพันโจทก์หรือไม่ โจทก์ฎีกาว่า คดีก่อนศาลพิพากษายกฟ้อง โจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีดังกล่าวมิใช่เป็นผู้แพ้คดีในประเด็นข้อพิพาท คำพิพากษาดังกล่าวจึงไม่มีผลผูกพันโจทก์ เห็นว่า แม้คดีก่อนตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 19795/2540 ดังกล่าว ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ยกฟ้อง แต่คำพิพากษาดังกล่าวได้วินิจฉัยชี้ขาดว่า ที่ดิน โฉนดเลขที่ 50434 เป็นทางสาธารณะ ตามที่คำฟ้องในคดีดังกล่าวได้กล่าวอ้างและมีคำขอให้จดทะเบียน ที่ดิน เป็นทางสาธาณะ คำวินิจฉัยดังกล่าวจึงเป็นการวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทโต้แย้งในประเด็นแห่งคดี ย่อมมีผลผูกพันโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีดังกล่าวและจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีดังกล่าวด้วยตามประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 วรรคนึ่ง ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน คืนค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์และชั้นฎีกาส่วนที่เกิน 200 บาทให้แก่โจทก์ ค่าธรรมเนียมชั้นฎีกานอกจากที่สั่งคืนให้เป็นพับ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8729/2549 นายถิรพงศ์ นวังคสัตถุศาสน์ โจทก์ นายกุหลาบ ลิ้มหลาย จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 วรรคหนึ่ง