ฎีกาที่ 9332/2542

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 วรรคสอง ต้องนำมาใช้ในการพิจารณาคดี แรงงาน โดยนัยแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาล แรงงาน และวิธีพิจารณาคดี แรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 การที่ศาล แรงงาน จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ จึงเป็นดุลพินิจของศาล แรงงาน จำเลยอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจของศาล แรงงาน ในการอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาล แรงงาน และวิธีพิจารณาคดี แรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 วรรคหนึ่ง

คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องจำเลยให้ชำระค่าชดเชยจากการที่จำเลยผู้เป็นนายจ้างได้เลิกจ้างโจทก์ผู้เป็นลูกจ้างให้แก่โจทก์ เป็นเงิน 7,500 ดอลลาร์สหรัฐ (เทียบอัตราแลกเปลี่ยนเงินใหม่ในขณะยื่นฟ้องเป็นเงิน 307, 500 บาท) และจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้นายสว่าง อาการส ฟ้องคดีนี้ จำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์ จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามฟ้อง ศาล แรงงาน กลางกำหนดประเด็นข้อพิพาทและสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว ทนายโจทก์แถลงขอถอนฟ้องศาล แรงงาน กลางสอบฝ่ายจำเลยแล้ว ทนายจำเลยแถลงคัดค้านการถอนฟ้องอ้างว่า จำเลยให้การต่อสู้ในประเด็นเรื่องอำนาจฟ้องว่าโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ในคดีนี้เป็นผู้ฟ้องคดี ทั้งโจทก์สืบพยานจนเสร็จไปแล้วจำเลยพร้อมจะสืบพยานให้เสร็จในนัดนั้น ไม่สมควรอนุญาตให้ถอนฟ้อง ศาล แรงงาน กลางเห็นว่า ศาลกำหนดประเด็นข้อพิพาทข้อ 1 ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่ไว้แล้ว เมื่อผู้รับมอบอำนาจโจทก์ไม่ติดใจต่อสู้ในประเด็นเรื่องมีอำนาจฟ้องหรือไม่ และขอถอนฟ้องเพื่อให้ตัวโจทก์มาฟ้องด้วยตนเอง หากยังประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปเท่ากับโจทก์ยอมรับว่าไม่มีอำนาจฟ้อง หากจะดำเนินการสืบพยานจำเลยต่อไปก็ไม่เป็นประโยชน์ในการพิจารณาคดีเพราะโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องแล้ว จึงเห็นสมควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ จำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดี แรงงาน วินิจฉัยว่า ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาล แรงงาน กลางใช้ดุลพินิจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องเป็นการใช้ดุลพินิจที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะการที่โจทก์ขอถอนฟ้องก็เพื่อจุดประสงค์จะปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องในการดำเนินคดีของโจทก์แล้วนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีก ทำให้จำเลยเสียเปรียบศาล แรงงาน กลางชอบที่จะไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องนั้น เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 วรรคสอง บัญญัติว่า "ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์อาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาต หรืออนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ ฯลฯ" ซึ่งบทกฎหมายดังกล่าวจะต้องนำมาใช้ในการพิจารณาคดี แรงงาน โดยนัยแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาล แรงงาน และวิธีพิจารณาคดี แรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เหตุนี้ การที่ศาล แรงงาน กลางจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ จึงเป็นดุลพินิจของศาล แรงงาน กลางอุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวเป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล แรงงาน กลางในการอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาล แรงงาน และวิธีพิจารณาคดี แรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9332/2542 นาย โรเบิตร์ มอเรอ เลอเฟอ โจทก์ บริษัท สยามสินทรัพย์พัฒนา จำกัด จำเลย ป.วิ.พ. ม. 175 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31 , ม. 54