ฎีกาที่ 3904/2535

โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้องภายหลังยื่นคำฟ้อง ศาล แรงงาน มีคำสั่งอนุญาต ในวันนัดพิจารณา ศาล แรงงาน มีอำนาจไกล่เกลี่ยคู่ความให้ตกลงกันหรือประนีประนอมยอมความกันและโจทก์แถลงสละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติมดังกล่าวในวันนี้ได้ การที่ศาล แรงงาน กำหนดประเด็นพิพาทแห่งคดีและมีคำสั่ง ให้โจทก์นำพยานเข้าสืบในวันเดียวกัน จึงชอบด้วย วิธีพิจารณาความแล้ว เมื่อโจทก์ได้สละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติมไปแล้วจำเลยจึงไม่จำต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขคำให้การในประเด็นดังกล่าวเข้ามาอีก เพราะไม่เป็นสาระแก่คดี

โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิดและไม่คืนเงินประกันให้ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชย และเงินประกันการทำงาน จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เนื่องจากโจทก์กระทำความผิด จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชย ขอให้ยกฟ้อง วันนัดพิจารณาและสืบพยานโจทก์ โจทก์แถลงขอสละคำขอในส่วนที่เกี่ยวกับเงินประกันการทำงาน ศาล แรงงาน กลางอนุญาต ศาล แรงงาน กลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 7,500 บาท และค่าชดเชย 45,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดี แรงงาน วินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์เป็นข้อแรกว่าศาล แรงงาน กลางอนุญาตให้โจทก์สละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติมไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175, 179และมาตรา 180 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาล แรงงาน และวิธีพิจารณาคดี แรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เพราะโจทก์แถลงขอสละคำขอตามคำร้องที่ขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องในวันสืบพยานโจทก์และศาล แรงงาน กลางอนุญาตให้โจทก์สละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติมโดยไม่สอบถามจำเลยก่อน เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบพิเคราะห์แล้วเห็นว่า หลังจากที่โจทก์ยื่นคำฟ้องในคดีนี้แล้วโจทก์แถลงขอสละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติม ขอเรียกเงินประกันจำนวน 10,000 บาท เพิ่มเติมจากคำขอเดิมอีก ศาล แรงงาน กลางมีคำสั่งอนุญาต ครั้นถึงวันนัดพิจารณา โจทก์แถลงขอสละข้อหาตามคำฟ้องเพิ่มเติม ดังนี้ ศาล แรงงาน กลางมีอำนาจไกล่เกลี่ยคู่ความให้ตกลงกันหรือประนีประนอมยอมความกันในวันนัดพิจารณาได้การสละข้อหาบางข้อของโจทก์จึงย่อมกระทำในวันนี้ได้ ทั้งนี้เพราะศาล แรงงาน กลางได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีไปในวันนั้นเองและเมื่อเห็นว่าจำเลยไม่มีประเด็นนำสืบต่อสู้ ก็มีคำสั่งให้โจทก์นำพยานเข้าสืบได้ ทั้งการสละข้อหาหรือสละประเด็นเรื่องเงินประกันดังกล่าวมีผลเป็นคุณแก่จำเลย ไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบในทางคดีเช่นใด กระบวนพิจารณาของศาล แรงงาน กลางจึงชอบด้วยวิธีพิจารณาความแล้ว อุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยฟังไม่ขึ้น จำเลยอุทธรณ์เป็นข้อต่อไปว่า เมื่อศาล แรงงาน กลางอนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมคำฟ้องแล้ว จำเลยมีสิทธิยื่นคำให้การเพิ่มเติมแก้ไขคำฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์ได้ เมื่อศาล แรงงาน กลางดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปจนพิพากษาคดี จำเลยจึงไม่มีโอกาสบริบูรณ์ที่จะต่อสู้คดีและหักล้างข้อหาของโจทก์ได้ อุทธรณ์ในข้อนี้ เห็นว่าประเด็นเรื่องขอเรียกเงินประกันคืน โจทก์ได้สละข้อหานี้ไปแล้วจำเลยจึงไม่จำต้องยื่นคำร้องขอแก้ไขคำให้การในประเด็นดังกล่าวเข้ามาอีก เพราะไม่เป็นสาระแก่คดีการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาล แรงงาน กลางถูกต้องและชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นอีกเช่นกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3904/2535 นายสมพร พานิช การ โจทก์ บริษัท ห้าง บางแค สรรพ สินค้า จำกัด จำเลย ป.วิ.พ. ม. 175 , ม. 179 , ม. 180 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31 , ม. 38 , ม. 39