ฎีกาที่ 6042/2534

ผู้คัดค้านที่ 1 ยื่นคำคัดค้านขอให้ศาลยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการ มรดก ของ ค.ผู้ตาย ผู้คัดค้านที่ 2 ก็ยื่นคำคัดค้านเช่นเดียวกันโดยขอให้ศาลยกคำร้องของผู้ร้องและขอให้ศาลตั้งผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้ตายในวันนัดไต่สวนคำร้อง ผู้ร้องยื่นคำร้องขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการ มรดก ผู้คัดค้านทั้งสองไม่ค้าน ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องถอนคำร้องขอ ให้จำหน่ายคดีเฉพาะผู้ร้องกับให้ผู้คัดค้านที่ 2 นำพยานเข้าไต่สวนทันทีซึ่งกรณีเช่นนี้ ไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายบังคับให้ศาลต้องเลื่อนกระบวนพิจารณาไปโดยไม่ต้องมีผู้ใดร้องขอ ศาลชอบที่ดำเนินกระบวนพิจารณาไปตามประเด็นที่ปรากฏในคำคู่ความ ประเด็นในคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 มีแต่เพียงว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอเป็นผู้จัดการ มรดก รายนี้หรือไม่เมื่อผู้ร้องขอถอนคำร้องและศาลชั้นต้นอนุญาตแล้วคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 จึงไม่มีประเด็นที่จะต้องพิจารณาต่อไป เมื่อผู้คัดค้านที่ 1 ไม่ร้องขอเลื่อนการพิจารณาไปเพื่อดำเนินการอย่างใดศาลย่อมต้องดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปตามกระบวนพิจารณาที่กำหนดไว้ได้ เมื่อผู้ร้องขอถอนคำร้องของผู้ร้องไปแล้ว ประเด็นตามคำร้องของผู้ร้องย่อมหมดไป คำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 ที่คัดค้านคำร้องของผู้ร้องจึงตกไปด้วยส่วนคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 2นอกจากให้ยกคำร้องผู้ร้องแล้วยังได้ร้องขอให้ตั้งตนเองเป็นผู้จัดการ มรดก รายนี้ด้วย ดังนั้น ประเด็นเรื่องขอเป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้คัดค้านที่ 2 ยังไม่ได้รับการวินิจฉัย คำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 2 จึงหาตกไปไม่ ศาลต้องดำเนินกระบวน พิจารณาต่อไป

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการ มรดก กอง มรดก ไม่มีพินัยกรรมของ ค.ผู้ตาย ผู้คัดค้านที่ 1 ยื่นคำคัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้ตาย ขอให้ยกคำร้อง ผู้คัดค้านที่ 2 ยื่นคำคัดค้านว่า ผู้ร้องไม่มีสิทธิเป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้ตาย ขอให้ยกคำร้องและตั้งผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้ตาย ในวันนัดไต่สวน ผู้ร้องยื่นคำร้องขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการ มรดก ผู้คัดค้านทั้งสองไม่ค้าน ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ผู้ร้องถอนคำร้องขอ ให้จำหน่ายคดีเฉพาะผู้ร้องและให้ผู้คัดค้านที่ 2นำพยานเข้าไต่สวน ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้ตาย ผู้คัดค้านที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน ผู้คัดค้านที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้คัดค้านที่ 1 ฎีกาว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ผู้ร้องขอถอนคำร้องและมีคำสั่งไต่สวนคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 2 ไปทันที โดยไม่เลื่อนการพิจารณาไปเพื่อให้ผู้คัดค้านที่ 1 คัดค้านผู้คัดค้านที่ 2 ว่าไม่ควรเป็นผู้จัดการ มรดก และเพื่อให้ผู้คัดค้านที่ 1 ขอเป็นผู้จัดการ มรดก ร่วมด้วย เป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่า ในกรณีเช่นนี้ ไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายบังคับให้ศาลต้องเลื่อนกระบวนพิจารณาไปโดยไม่ต้องมีผู้ใดร้องขอ ศาลชอบที่ดำเนินกระบวนพิจารณาไปตามประเด็นที่ปรากฏในคำคู่ความ คดีนี้ตามประเด็นในคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 มีแต่เพียงว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอเป็นผู้จัดการ มรดก รายนี้หรือไม่ เมื่อผู้ร้องขอถอนคำร้อง ศาลอนุญาตแล้ว คำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 ไม่มีประเด็นจะต้องพิจารณาต่อไป เมื่อผู้คัดค้านที่ 1 ไม่ร้องขอเลื่อนการพิจารณาไปเพื่อดำเนินการอย่างใด ศาลย่อมต้องดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปตามกระบวนพิจารณาที่กำหนดไว้ การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงชอบแล้ว ส่วนผู้คัดค้านที่ 1 ฎีกาว่า เมื่อผู้ร้องขอถอนคำร้องของผู้ร้อง เสียแล้วคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านทั้งสองย่อมตกไปทั้งหมดนั้นเห็นว่า ศาลต้องดำเนินกระบวนพิจารณาชี้ขาดประเด็นแห่งคดีที่มีอยู่ทุกประเด็น คดีนี้ผู้ร้องขอถอนคำร้องของผู้ร้องไปแล้วประเด็นตามคำร้องของผู้ร้องย่อมหมดไป คำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 1 ที่คัดค้านคำร้องของผู้ร้องจึงตกไปด้วย ส่วนคำคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 2 นั้น นอกจากให้ยกคำร้องผู้ร้องเพราะผู้ร้องไม่มีส่วนได้เสียในเงิน มรดก ของผู้ตายแล้วยังได้ร้องขอตนเองเป็นผู้จัดการ มรดก รายนี้ด้วย ดังนั้น ประเด็นเรื่องขอเป็นผู้จัดการ มรดก ของผู้คัดค้านที่ 2 ยังไม่ได้รับการวินิจฉัย คำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ 2จึงหาตกไปไม่ ศาลต้องดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6042/2534 นาง ชู จิต ต์ รัก การ ทัพ ผู้ร้อง นาง ผ่องใส แก้ววิวัฒน์ ผู้คัดค้าน ที่ 1 ผู้คัดค้าน นาย นิเวศน์ ปัญญาศ รี ผู้คัดค้าน ที่ 2 ผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 ป.วิ.พ. ม. 37 , ม. 40 , ม. 142 , ม. 183