ฎีกาที่ 6275/2534

มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติการ เช่า ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมฯบัญญัติว่าการ เช่า นาย่อมไม่ระงับไปเพราะเหตุโอนกรรมสิทธิ์นาที่ เช่า ผู้รับโอนต้องรับไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้โอนที่มีต่อผู้ เช่า นา บทบัญญัติดังกล่าวและในมาตราอื่น ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้ไม่มีการยกเว้นไว้ว่า การรับโอนในกรณีใดที่จะให้การโอนเป็นผลให้การ เช่า นาตามพระราชบัญญัตินี้ระงับไปการที่โจทก์รับโอนที่พิพาทมาโดยซื้อได้จากการขายทอดตลาดก็ไม่มีกฎหมายบัญญัติยกเว้นที่จะไม่ต้องรับภาระผูกพันที่มีเหนือทรัพย์นั้น กรณีต้องถือว่าโจทก์รับโอนที่พิพาทมาจากเจ้าของเดิมที่เป็นผู้ให้จำเลยทั้งสอง เช่า โจทก์จึงต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของเจ้าของเดิม ขณะโจทก์ฟ้องสิทธิการ เช่า ของจำเลยทั้งสองยังไม่สิ้นสุด โจทก์จึงยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยทั้งสอง.

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่ดินมาจากการขายทอดตลาดของศาลแต่ไม่สามารถครอบครองทำประโยชน์ได้เนื่องจากจำเลยเข้ามาขัดขวางขอให้บังคับจำเลยออกไปจากที่ดินของโจทก์ หยุดการกระทำอันเป็นการขัดขวางการครอบครองทำประโยชน์ของโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดินตามฟ้องเป็นที่นาซึ่งจำเลย เช่า จากเจ้าของเดิม ก่อนซื้อที่พิพาทจากการขายทอดตลาดของศาลโจทก์ทราบว่าจำเลยเป็นผู้ เช่า นา จำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติการ เช่า ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสองหยุดการกระทำอันเป็นการขัดขวางการเข้าครอบครองทำประโยชน์ของโจทก์และออกไปจากที่ดินตามฟ้องจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วมีคำพิพากษาใหม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นผู้ เช่า ทำนาในที่พิพาทจากเจ้าของเดิม ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้สิทธิการ เช่า ยังไม่สิ้นสุด แล้ววินิจฉัยว่า ตามมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติ การ เช่า ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 บัญญัติว่าการ เช่า นาย่อมไม่ระงับไปเพราะเหตุโอนกรรมสิทธิ์นาที่ เช่า ผู้รับโอนต้องรับไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้โอนที่มีต่อผู้ เช่า นาตามพระราชบัญญัติ นี้ บทบัญญัติในมาตรานี้และบทบัญญัติในมาตราอื่น ๆตามพระราชบัญญัตินี้มิได้บัญญัติเป็นการยกเว้นไว้ว่า การรับโอนในกรณีใดที่จะให้การโอนเป็นผลให้การ เช่า นาตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ระงับไป การที่โจทก์รับโอนที่พิพาทโดยซื้อได้จากการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีนั้น ก็ไม่มีบทกฎหมายบัญญัติไว้ให้ว่าไม่ต้องรับภาระผูกพันที่มีเหนือทรัพย์นั้น กรณีที่มีกฎหมายกำหนดเป็นบทต้องรับผิดไว้ แม้ภาระผูกพันที่เกิดขึ้นจากนิติกรรมเกี่ยวกับทรัพย์นั้นบางอย่างผู้ซื้อจากการขายทอดตลาดก็ยังไม่พ้นความผูกพันเว้นแต่จะมีข้อตกลงในการขายทอดตลาดนั้นให้ปลดภาระผูกพันที่มีอยู่โจทก์จึงไม่อาจปฏิเสธสิทธิของจำเลยที่มีอยู่ตามพระราชบัญญัติการ เช่า ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 มาตรา 29 ได้ ต้องถือว่าโจทก์รับโอนที่พิพาทมาจากเจ้าของเดิมที่เป็นผู้ให้จำเลยทั้งสอง เช่า โจทก์จึงต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้โอนคือเจ้าของเดิมที่มีต่อจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นผู้ เช่า นา เมื่อขณะที่โจทก์ฟ้องสิทธิการ เช่า ของจำเลยยังไม่สิ้นสุด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6275/2534 นาง นันทา ภิญโญ ชีพ โจทก์ นาย โพธิ์ ชมเกษร ฯ กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 569 พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 ม. 28