ฎีกาที่ 4477/2530

ในข้อหาที่ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาทนั้น ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ การที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงให้จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาต้องยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เมื่อจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์และศาลชั้นต้นไม่ได้สอบถามจำเลยว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อหรือไม่จึงนับโทษต่อให้ไม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 310, 371, 83 และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย ริบของกลางและนับโทษจำเลยต่อจากโทษในคดีอาญาของศาลชั้นต้น จำเลยให้การปฏิเสธ (ศาลชั้นต้นไม่ได้สอบถามจำเลยว่าเป็นบุคคลเดียวกับที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อหรือไม่) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาท และตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสาม, 310 ลงโทษตามมาตรา 339 วรรคสาม ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 15 ปี รวมจำคุก 15 ปี ปรับ 100 บาท ริบของกลาง ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายนับโทษจำเลยต่อจากโทษในคดีอาญาของศาลชั้นต้น จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เพียงกระทงเดียว ข้อหาอื่นให้ยกฟ้อง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อหาฐานพาอาวุธนั้น ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ ที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยในปัญหาข้อเท็จจริงสำหรับข้อหาฐานพาอาวุธให้ด้วย ย่อมเป็นการไม่ชอบ และข้อหาฐาน ชิงทรัพย์ และหน่วงเหนี่ยวหรือกักขังทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกาย ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดหรือไม่ สมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 แต่ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้นับโทษจำเลยคดีนี้ต่อจากโทษคดีอื่นของศาลชั้นต้นนั้น ปรากฏว่าคดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ เมื่อศาลชั้นต้นไม่ได้สอบถามจำเลยว่าเป็นบุคคลเดียวกับที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อหรือไม่ จึงนับโทษต่อให้ไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 คงให้บังคับคดีสำหรับความผิดในข้อหานี้ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น และให้ยกคำขอในส่วนที่เกี่ยวกับนับโทษต่อ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4477/2530 พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดสีคิ้ว โจทก์ นายแมน แยมแสงสังข์ จำเลย ป.อ. ม. 22 ป.วิ.อ. ม. 172 , ม. 193 ทวิ