ฎีกาที่ 5040/2528
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่าก่อนฟ้องคดีนี้โจทก์เป็นผู้เช่า ที่ดิน ตามโฉนดที่ 3301จากจำเลยที่ 1 และที่ 2 เพื่อทำสวน ต่อมาจำเลยที่ 1 และที่ 2 ขาย ที่ดิน ดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 3 โจทก์ได้ร้องเรียนต่อคณะกรรมการเช่า ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรมประจำตำบลเสาธงหินและคณะกรรมการดังกล่าววินิจฉัยให้โจทก์มีสิทธิซื้อ ที่ดิน จากจำเลยที่ 3 แต่จำเลยที่ 3 ไม่ยอม ขอให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขาย ที่ดิน ระหว่างจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับจำเลยที่ 3และหรือให้จำเลยทั้งสามโอนขาย ที่ดิน ดังกล่าวให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสามให้การว่าโจทก์เป็นเพียงผู้ดูแลและอาศัย ที่ดิน พิพาททำกินการซื้อขาย ที่ดิน พิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับจำเลยที่ 3 กระทำโดยสุจริตมติของ คชก. ตำบลเสาธงหินไม่ถูกต้อง จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงได้อุทธรณ์คำวินิจฉัยและมติของ คชก. ตำบลเสาธงหิน ต่อ คชก. จังหวัดนนทบุรี ซึ่ง คชก. จังหวัดนนทบุรีได้สั่งให้ คชก. ตำบลเสาธงหินทำการสอบสวนและดำเนินการใหม่แล้ว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ใช้ ที่ดิน พิพาททำสวนไม่ได้ทำนาจึงไม่อยู่ในบังคับของพระราชบัญญัติการเช่า ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 เพราะพระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับเรื่องการเช่านาอย่างเดียว หากจะบังคับไปถึงการเช่าอย่างอื่นจะต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาใช้บังคับก่อน โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะขอซื้อ ที่ดิน จากจำเลยที่ 3 ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพระราชบัญญัติการเช่า ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. 2524 บัญญัติคุ้มครองเฉพาะการเช่านาโดยบัญญัติไว้ในหมวด 2ส่วนการเช่า ที่ดิน เพื่อประกอบเกษตรกรรมอย่างอื่นได้บัญญัติแยกไว้ต่างหากในหมวด 3 ว่าด้วยการเช่า ที่ดิน เพื่อประกอบเกษตรกรรมอย่างอื่นโดยมาตรา 63 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติถึงกรณีที่รัฐบาลเห็นสมควรกำหนดให้มีการควบคุมการเช่า ที่ดิน เพื่อประกอบเกษตรกรรมประเภทอื่นนอกจากการเช่านาให้กระทำโดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกา แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่มีการตราพระราชกฤษฎีกาให้มีการควบคุมการประกอบเกษตรกรรมประเภทใดอีกดังนั้นแสดงว่ากฎหมายดังกล่าวไม่ประสงค์ให้มีการควบคุมคุ้มครองไปถึงการเช่าที่สวนเช่นกรณีของโจทก์ ส่วนที่มาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติการเช่า ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 บัญญัติถึงการเช่านาที่อยู่ในบังคับพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 อยู่แล้วให้ถือว่าเป็นการเช่านาที่อยู่ในบังคับพระราชบัญญัติการเช่า ที่ดิน เพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. 2524 ต่อไปเป็นคนละกรณีกับของโจทก์คำพิพากษาฎีกาที่ 1048/2526 ระหว่างนายสำรวย สุดใจโจทก์ นางพิศวาท จินดาจิต กับพวกจำเลย ที่โจทก์อ้างมานั้นเป็นเรื่องพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 ไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้โจทก์จึงไม่มีสิทธิบังคับจำเลยที่ 3 ให้ขาย ที่ดิน พิพาทให้โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5040/2528 นายผวน สุขกลัด โจทก์ นายอำไพ สุขกลัด กับพวก จำเลย พ.ร.บ.การเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.2524 ม. 63 , ม. 66