ฎีกาที่ 4457/2528

สาเหตุที่เกิดการทำร้ายกันขึ้นเนื่องจากพวกของจำเลยยกส้นเท้าใส่ผู้เสียหายจำเลยเดินถือมีดสำหรับปอกผลไม้ไม่ปรากฏขนาด เพราะไม่ได้มีดเป็นของกลางออกมาจากบ้านแทงผู้เสียหายหลายครั้ง ในทันทีทันใด มีบาดแผลที่ด้านหลังระดับเอว 2 แผล ลึกถึงภายในท้อง แต่ไม่ทำอันตรายอวัยวะภายในที่ตะโพกซ้าย 1 แผลแพทย์ลงความเห็นว่า ใช้เวลารักษาประมาณ 17 วัน พักต่ออีก 7 วัน ก็หายเป็นปกติดังนี้ ยังฟังไม่ได้ว่ามีเจตนา ฆ่า คงผิดฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส เท่านั้น

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงผู้เสียหายหลายครั้งโดยเจตนา ฆ่า แต่แพทย์รักษาไว้ทัน ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตาย เพียงแต่ได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส ต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนา และประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวันตามรายงานการชันสูตรบาดแผลของแพทย์ท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 จำเลยให้การรับว่าได้ใช้มีดปลายแหลมแทงผู้เสียหายจริง แต่ไม่มีเจตนา ฆ่า ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 จำคุก 6 ปี 8 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297 จำคุก 2 ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บมีบาดแผลที่ด้านหลังระดับเอว2 แผล ลึกถึงภายในท้องแต่ไม่ทำอันตรายอวัยวะภายใน ที่ตะโพกซ้าย 1 แผลแพทย์มีความเห็นว่า ถูกแทงด้วยวัตถุมีคมรุนแรงถึงอวัยวะภายในแต่ไม่ถูกส่วนสำคัญ ใช้เวลารักษาประมาณ 17 วัน พักต่ออีก 7 วัน ก็หายเป็นปกติ อาวุธที่ใช้เป็นมีดสำหรับปอกผลไม้ ไม่ปรากฏขนาดเพราะไม่ได้มาเป็นของกลางสาเหตุเนื่องมาจากพวกของจำเลยยกส้นเท้าใส่ผู้เสียหาย แล้วจำเลยเดินถือมีดออกมาจากบ้านทำร้ายผู้เสียหายในทันทีทันใดโดยไม่ปรากฏว่าจำเลยวางแผนหรือตระเตรียมการมาก่อน ลักษณะบาดแผลแสดงว่าจำเลยมิได้แทงโดยแรงหากจำเลยมีเจตนา ฆ่า จำเลยก็มีโอกาสจะทำได้อย่างเต็มที่โดยไม่มีผู้ใดขัดขวางเพราะขณะนั้นพวกผู้เสียหายไม่มีอาวุธอะไรติดตัว ตามพฤติการณ์แห่งคดีลักษณะบาดแผลและอาวุธที่ใช้ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยแทงผู้เสียหายโดยมีเจตนา ฆ่า พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4457/2528 พนักงานอัยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายน้อย ตะนอพรม จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 297 , ม. 80