ฎีกาที่ 2692/2524
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
โจทก์จำเลยแต่งงานจดทะเบียนสมรสเป็นสามีภริยากัน จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปอยู่กับมารดา ไม่ยอมอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ เป็นการไม่ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูซึ่งกันและกัน และเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากันอย่างร้ายแรง ซึ่งเมื่อคำนึงถึงสภาพฐานะความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาแล้ว เป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์เดือดร้อนเกินควร เข้าเหตุหย่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1516(6) แล้ว
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกัน โดยตกลงว่าจำเลยต้องไปอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ที่บ้านโจทก์ตามประเพณี ต่อมาจำเลยกลับไปเยี่ยมมารดาแล้วไม่ยอมกลับ และต้องการเลิกจากการเป็นสามีภริยากับโจทก์จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปนับถึงวันฟ้องเป็นเวลา 2 ปีแล้ว เป็นการจงใจละทิ้งร้างโจทก์ มิได้ช่วยเหลืออุปการะโจทก์ฉันสามีภริยา และทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยาอย่างร้ายแรง ขอพิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากันให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์ ถ้าจำเลยไม่ยอมไป ให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา จำเลยให้การว่า หลังจากแต่งงาน โจทก์และญาติ หมิ่นประมาท และเหยียดหยามจำเลย โจทก์บังคับให้จำเลยออกจากงาน เมื่อจำเลยไม่ยอมก็หาเรื่องทะเลาะ ไม่ยอมให้จำเลยติดต่อกับญาติ ต่อมาโจทก์กับมารดาเอาทรัพย์สินของจำเลยไปและขับไล่จำเลยออกจากบ้าน จำเลยจึงต้องไปอยู่กับมารดา โจทก์ขอหย่ากับจำเลย จำเลยเกี่ยงให้โจทก์คืนทรัพย์สินและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดู โจทก์ไม่ยอม ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากันให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์ หากจำเลยไม่ไป ให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์จำเลยแต่งงานจดทะเบียนสมรสเมื่อวันที่ 17 มกราคม 2520 จำเลยออกจากบ้านโจทก์ไปอยู่กับมารดาเมื่อวันที่ 8 เมษายน 2520จนกระทั่งถึงวันฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า เมื่อจำเลยไม่ยอมอยู่กินฉันสามีภริยากับโจทก์ โดยแยกมาอยู่กับมารดา จึงเป็นการไม่ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูซึ่งกันและกันและเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากันอย่างร้ายแรง ซึ่งเมื่อคำนึงถึงสภาพฐานะความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาแล้ว เป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์เดือดร้อนเกินควร อันเป็นเหตุหย่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1516(6) แล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2692/2524 นายวิฑูรย์ รุ่งกิจวัฒนกุล โจทก์ นางวิลาวรรณ รุ่งกิจวัฒนกุล จำเลย ป.พ.พ. ม. 1461 , ม. 1516 (6)