ฎีกาที่ 438/2520

ผู้ควบคุมสาขาของบริษัทผู้เสียหายมีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมดูแลสินค้าในโกดังและจะต้องรับผิดชอบในกรณีที่สินค้าขาดหายไปจำเลยเป็นเพียงผู้ตรวจสอบสินค้าและทำรายงานยอดสินค้าประจำวัน ไม่มีอำนาจหน้าที่ควบคุมดูแลสินค้าแต่อย่างใดจำเลยจึงไม่ใช่ผู้ครอบครองสินค้าในโกดัง จะเอาผิดจำเลยฐาน ยักยอก ทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 ไม่ได้ โจทก์บรรยายฟ้องแต่เพียงว่า จำเลยเป็นลูกจ้างของผู้เสียหาย ได้ ยักยอก สินค้าของผู้เสียหายไปมิได้กล่าวหาว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้เสียหายแล้วกระทำผิดหน้าที่จนเกิดความเสียหายขึ้นและที่โจทก์บรรยายว่าจำเลยมีอำนาจครอบครองดูแลรักษาและสั่งจำหน่ายสินค้าในโกดังนั้น ก็เป็นการบรรยายถึงอำนาจหน้าที่ของลูกจ้างตำแหน่งผู้ตรวจสอบสินค้าว่ามีอะไรบ้างเท่านั้นฟ้องโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างบริษัทผู้เสียหาย ตำแหน่งผู้ตรวจสอบสินค้าประจำโกดังจังหวัดอุดรธานี มีอำนาจครอบครองดูแลรักษาและสั่งจำหน่ายสินค้าน้ำอัดลมของบริษัทซึ่งมีอยู่ในโกดังแล้วทำรายงานยอดสินค้าประจำวัน จำเลยได้กระทำผิด ยักยอก น้ำอัดลมและขวดน้ำอัดลมซึ่งอยู่ในความครอบครองดูแลรักษาของจำเลยไปรวมราคา 234,364 บาท และจำเลยได้ปลอมรายงานยอดสินค้าประจำวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352, 353, 264, 91 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยแก้ไขรายงานยอดสินค้าประจำวันซึ่งเป็นรายงานของจำเลยเอง ไม่เป็นความผิดฐานปลอมเอกสาร สินค้าของผู้เสียหายไม่ได้อยู่ในความครอบครองของจำเลย แม้จำเลยจะเอาสินค้าไปจริงก็ไม่เป็นความผิดฐาน ยักยอก พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยกระทำผิดฐาน ยักยอก ทรัพย์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยมีหน้าที่ตรวจรับสินค้าและทำบัญชียอดสินค้าประจำวัน เป็นการได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้เสียหาย จำเลยกระทำผิดหน้าที่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงในเรื่องนี้ว่า ผู้ควบคุมสาขามีหน้าที่ควบคุมสินค้าและทรัพย์สินของผู้เสียหาย จำเลยเป็นเพียงผู้ตรวจสอบสินค้าและทำรายงานยอดสินค้าประจำวันเท่านั้น ตามข้อเท็จจริงดังนี้จะเห็นได้ว่าจำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ควบคุมดูแลสินค้าในโกดังแต่อย่างใด ผู้มีอำนาจหน้าที่คือผู้ควบคุมสาขา ซึ่งโจทก์ยอมรับว่าผู้ควบคุมสาขาเป็นผู้รับผิดชอบถ้าสินค้าขาดหายไป จำเลยจึงไม่ใช่ผู้ครอบครองสินค้าในโกดัง จะเอาผิดจำเลยฐาน ยักยอก ทรัพย์ตามมาตรา 352 ไม่ได้ โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยเป็นลูกจ้างของผู้เสียหายได้ ยักยอก เอาสินค้าของผู้เสียหายไป มิได้กล่าวหาว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์สินของผู้เสียหายแล้วกระทำผิดหน้าที่จนเกิดความเสียหายขึ้น และที่โจทก์บรรยายว่าจำเลยมีอำนาจครอบครองดูแลรักษาและสั่งจำหน่ายสินค้าในโกดังแล้วทำรายงานการรับจ่ายสินค้านั้น เป็นการบรรยายอำนาจหน้าที่ของลูกจ้างตำแหน่งผู้ตรวจสอบสินค้าว่ามีอะไรบ้างเท่านั้น ฟ้องโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 353 จะลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้อีกเช่นกัน พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2520 พนักงานอัยการประจำศาลแขวงอุดรธานี โจทก์ นายสมพรต คชภูมิ จำเลย ป.อ. ม. 352 , ม. 353 ป.วิ.อ. ม. 158