ฎีกาที่ 2598/2518
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
อายุความฟ้องผู้ออกตั๋ว สัญญา ใช้เงินมีกำหนด 3 ปีตามมาตรา 1001ส่วนมาตรา 1002 เป็นกำหนดอายุความฟ้องคดีเช็คและตั๋วเงินสด(ในกรณีที่เป็นผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย)
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน 2512 จำเลยที่ 1 ออกตั๋ว สัญญา ใช้เงินให้โจทก์ที่ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด สาขาลพบุรี ซึ่งเป็นสาขาของโจทก์ จำนวน 1 ฉบับ โดยจำเลยที่ 1 สัญญา ว่าจะจ่ายเงิน 59,600 บาทให้แก่โจทก์ภายใน 30 วันนับแต่วันที่ลงในตั๋ว สัญญา ใช้เงิน จำเลยที่ 2เป็นผู้รับอาวัล เมื่อครบกำหนดจ่ายเงินตามตั๋ว สัญญา ใช้เงินแล้ว จำเลยที่ 1ไม่นำเงินไปชำระให้โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยร่วมกันใช้เงิน 59,600 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองให้การว่า ตั๋ว สัญญา ใช้เงินตามฟ้องเป็นตั๋ว สัญญา ใช้เงินประเภทไม่จำต้องคัดค้าน และมีกำหนดเวลาแน่นอน คือภายใน30 วัน ตั๋ว สัญญา ใช้เงินดังกล่าวจึงครบกำหนดชำระเงินในวันที่ 7ธันวาคม 2512 ต้องฟ้องภายในกำหนด 1 ปี โจทก์นำคดีมาฟ้องในวันที่ 31 สิงหาคม 2515 คดีจึงขาดอายุความ ฯลฯ ชั้นพิจารณา โจทก์จำเลยแถลงขอให้ศาลวินิจฉัยเรื่องอายุความเพียงประเด็นเดียวว่า คดีของโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ต่างฝ่ายต่างไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นฟังว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 82,391.60 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 82,391.60 บาทแก่โจทก์ และดอกเบี้ยสำหรับต้นเงิน 59,600 บาท จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตั๋ว สัญญา ใช้เงินแม้จะเป็นตั๋วเงินประเภทตามความในมาตรา 898 แต่มีลักษณะแตกต่างจากตั๋วเงินประเภทที่เป็นตั๋วแลกเงินและเช็คซึ่งเป็นตราสารชนิดที่เรียกว่าบุคคลหนึ่งเรียกว่าผู้สั่งจ่ายสั่งบุคคลอีกคนหนึ่งให้ใช้เงิน ส่วนตั๋ว สัญญา ใช้เงินนั้นเป็นตั๋วเงินประเภทซึ่งบุคคลหนึ่งเรียกว่าผู้ออกตั๋ว ให้คำมั่น สัญญา ว่าจะใช้เงินจำนวนหนึ่งให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เป็นประเภทที่ผู้ออกตั๋วนั้นเองเป็นผู้ให้คำมั่น สัญญา ว่าจะใช้เงิน มิได้สั่งผู้ใดให้ใช้เงิน จึงมีลักษณะแตกต่างกัน ทั้งข้อความที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1001 ก็กำหนดไว้ชัดว่าเป็นอายุความที่ใช้กับผู้ออกตั๋ว สัญญา ใช้เงิน ซึ่งมีกำหนดเวลาสามปี ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าบทบัญญัติในมาตรา 1002 เป็นกำหนดอายุความฟ้องคดีเช็คและตั๋วแลกเงิน (ในกรณีที่เป็นผู้สลักหลังและผู้สั่งจ่าย) ซึ่งนำมาใช้กับกรณีเรื่องตั๋ว สัญญา ใช้เงินเช่นคดีนี้ไม่ได้ คดีของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2598/2518 ธนาคารนครหลวง จำกัด โจทก์ นายเป็งง้วน แซ่แต้ กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 1001 , ม. 1002