ฎีกาที่ 252/2518

จำเลยทำการโฆษณาอันเป็นการ หมิ่นประมาท โจทก์ โจทก์ย่อมเป็นผู้เสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย และมีอำนาจฟ้องส่วนที่โจทก์เขียนบทความไปโฆษณาหนังสือพิมพ์ก่อน ไม่ว่าจะเป็นการ หมิ่นประมาท จำเลยหรือไม่ ก็เป็นการกระทำซึ่งแยกได้เป็นคนละตอนกับการกระทำของจำเลย ไม่มีผลให้โจทก์มิใช่ผู้เสียหายและไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ใส่ความ หมิ่นประมาท โจทก์ โดยโฆษณาในหนังสือพิมพ์ของจำเลย เป็นเหตุให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกประชาชนดูหมิ่น และเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 (มาตรา 326 ปรับบทเกินมา)ให้ลงโทษปรับ 600 บาท โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อ 9 วรรค 4 ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์มิใช่ผู้เสียหายโดยนิตินัย เพราะเป็นผู้กระทำต่อจำเลยก่อน จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วว่าจำเลยเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ โจทก์เคยเป็นตัวแทนจำหน่ายหนังสือพิมพ์ของจำเลยอยู่ที่อำเภอหาดใหญ่ โจทก์ค้างชำระค่าหนังสือพิมพ์ของจำเลย จำเลยทวงถามหลายครั้งก็ไม่ชำระ จึงแต่งตั้งให้คนอื่นเป็นผู้จำหน่ายหนังสือพิมพ์แทน โจทก์เขียนบทความไปโฆษณาในหนังสือพิมพ์ภาษาจีนฉบับหนึ่ง จำเลยจึงได้ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของจำเลยมีข้อความอันเป็นการ หมิ่นประมาท โจทก์ แล้ววินิจฉัยว่า ที่จำเลยทำการโฆษณาอันเป็นการ หมิ่นประมาท โจทก์นั้น ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำความผิดของจำเลย และมีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 28(2) ส่วนที่โจทก์ได้เขียนบทความไปโฆษณาในหนังสือพิมพ์ก่อน ไม่ว่าการกระทำของโจทก์นั้นจะเป็นการ หมิ่นประมาท จำเลยหรือไม่ก็ตาม ก็เป็นการกระทำซึ่งแยกได้เป็นคนละตอนกับการกระทำของจำเลย ไม่มีผลให้โจทก์มิใช่เป็นผู้เสียหายและไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ดังข้อฎีกาของจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 252/2518 นายเต็กฮั้ว แซ่จัน โจทก์ นายเองบีโจว แซ่เอง จำเลย ป.อ. ม. 328 ป.วิ.อ. ม. 2 (4) , ม. 28