ฎีกาที่ 2058/2514

จำเลยใช้ไม้ไผ่ตันเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วฟุต ยาวประมาณ1 หลา ซึ่งเป็นไม้แข็งใช้หาบน้ำแข็ง เลือกตีผู้ตายที่ศีรษะด้านหลัง 1 ทีผู้ตายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา แม้จะตีเพียงทีเดียวก็เป็นการ ฆ่า คนโดยเจตนา

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานกลมสำหรับหาบน้ำแข็งตีนายพาเชื้อเวียง โดยเจตนา ฆ่า นายพา เชื้อเวียงถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยรับว่าได้ใช้ไม้ตีผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนา ฆ่า ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนา ฆ่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ลดกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุกไว้ 2 ปี โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยควรมีความผิดฐาน ฆ่า ผู้อื่นโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเจตนา ฆ่า ผู้ตาย ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี ลดให้ตามมาตรา 78หนึ่งในสาม คงจำคุก 10 ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้พิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่า ตรงที่เกิดเหตุจะต้องมีแสงไฟฟ้าอยู่เป็นแน่ เพราะเครื่องจักรก็กำลังทำงานอยู่ จำเลยกับนายพาคงจะไม่ได้โต้เถียงหรือทะเลาะกันรุนแรงนักมิฉะนั้นนายชวน (พยานโจทก์) ก็คงจะได้สังเกตเห็นหรือห้ามปรามเสียแล้วเมื่อพิเคราะห์ถึงไม้ที่จำเลยใช้ตีผู้ตายแล้วเห็นได้ว่า เป็นไม้ใหญ่เพราะเป็นไม้ไผ่ตัน ยาวประมาณ 1 หลา เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วฟุต ไม้นี้ต้องเป็นไม้แข็งมาก เพราะใช้หาบน้ำแข็งหนักถึง 150 กิโลกรัม เมื่อพิจารณาถึงบาดแผลที่ผู้ตายได้รับคือที่ศีรษะด้านหลังแล้ว เห็นว่า จำเลยต้องตีผู้ตายทางด้านหลังเป็นแน่ ในขณะที่ผู้ตายหันหลังให้และตรงนั้นมีแสงสว่างเห็นได้ถนัดเป็นการเลือกตีที่สำคัญ คือ ที่ศีรษะ แม้จะตีไปเพียงทีเดียว ก็เป็นการ ฆ่า คนโดยเจตนาแล้ว พิพากษายืนให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2058/2514 พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรี โจทก์ นายปอด ม่วงสด จำเลย ป.อ. ม. 288 , ม. 290 , ม. 59