ฎีกาที่ 1720/2513

จำเลยกับพวกวิวาทกับบุคคลอีกกลุ่มหนึ่ง จำเลยจึงใช้ระเบิดขวดขนาดเท่ากล่องไม้ขีดไฟโยนไปยังกลุ่มคนที่วิวาทกับจำเลย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายซึ่งเป็นบุคคลภายนอกได้รับบาดเจ็บเพราะถูกสะเก็ดระเบิด เช่นนี้เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าระเบิดขวดนั้นมีกำลังอ่อน ไม่สามารถทำให้บุคคลถึงแก่ความตายได้โดยแน่แท้ แต่จำเลยเล็งเห็นต่อผลว่าสะเก็ดระเบิดอาจทำให้ผู้อื่นถึงตายได้ จำเลยย่อมมีความผิดฐานพยายาม ฆ่า ผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบมาตรา 81

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีระเบิดขวดและพกพาระเบิดนั้นไปในทางสาธารณะและได้ใช้ระเบิดขวดขว้างไปในกลุ่มคนโดยเล็งเห็นผลว่าเมื่อเกิดระเบิดสะเก็ดระเบิดอาจถูกคนถึงแก่ความตายได้ และสะเก็ตระเบิดได้ถูกนางพรทิพย์และนางวัฒนาผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 38 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 38, 74 จำเลยให้การว่า จำเลยขว้างระเบิดจริงเพื่อป้องกันตัว ไม่มีเจตนา ฆ่า ผู้ใดและเป็นระเบิดขนาดเล็กไม่เป็นอันตรายแก่ชีวิต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 38, 74 กระทงหนึ่ง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 กระทงหนึ่งและมาตรา 295 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ ซึ่งเป็นกระทงหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 วางโทษจำคุก 3 ปี จำเลยอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้ 1 ใน 3จำคุก 2 ปี คำให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 3 ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 38, 74 กระทงหนึ่ง ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 80, 81 กระทงหนึ่ง และมาตรา 371 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 81 ซึ่งเป็นกระทงหนัก จำเลยมีอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้1 ใน 3 จำคุก 2 ปี คำให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้อีก1 ใน 3 คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยฎีกาว่าไม่มีเจตนา ฆ่า และขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะต่อสู้ว่าระเบิดขวดที่จำเลยใช้ขว้างไปยังกลุ่มพวกที่วิวาทกับจำเลยจะบรรจุอยู่ในขวดแบน ๆ ขนาดเท่ากล่องไม้ขีดไฟ แต่จำเลยย่อมรู้หรือควรรู้ได้ว่าถ้าระเบิดขวดที่จำเลยขว้างไปนั้นระเบิดสะเก็ดระเบิดไปถูกผู้ใด อาจทำให้ผู้นั้นได้รับอันตรายถึงตายได้ จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะพึงบังเกิดขึ้น จึงต้องถือว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา ฆ่า แต่เมื่อระเบิดดังกล่าวไม่อาจทำให้ผู้ถูกสะเก็ดระเบิดถึงแก่ความตายได้ เพราะมีกำลังอ่อนกรณีต้องปรับด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 81โดยถือว่าจำเลยมุ่งต่อผลซึ่งกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด แต่ไม่สามารถบรรลุผลได้อย่างแน่แท้เพราะปัจจัยซึ่งใช้ในการกระทำผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1720/2513 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายธงชัย สงวนพัฒน์ จำเลย ป.อ. ม. 81 , ม. 288