ฎีกาที่ 1654/2512
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
- รวมฉบับ
พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช 2479 (ยกเลิก) มาตรา 4
พ.ศ. 2479 · ข้อความเดียวกันหลายฉบับ
มาตรา 4 ในพระราชบัญญัตินี้ “รัฐมนตรี” หมายความว่า รัฐมนตรีผู้มีหน้าที่รักษา การให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ “เจ้าหน้าที่ท้องถิ่น” ในท้องถิ่นซึ่งได้ยกฐานะเป็นเทศบาลแล้ว หมายความว่า...
- ต้นทาง
พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช 2479 (ยกเลิก) มาตรา 6
พ.ศ. 2479 · ตรงจากแหล่ง
มาตรา 6 ห้ามมิให้บุคคลปลูกสร้างอาคารอย่างใด ๆ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น
- รวมฉบับ
พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช 2479 (ยกเลิก) มาตรา 7
พ.ศ. 2479 · ข้อความเดียวกันหลายฉบับ
มาตรา 7 บุคคลผู้ทําการอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ให้ถือว่าทำการปลูกสร้างอาคาร (1) สร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วน (2) ต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วในลักษณะอันเป็นการเพิ่มน้ำหนักให้แ...
- รวมฉบับ
พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช 2479 (ยกเลิก) มาตรา 11
พ.ศ. 2479 · ข้อความเดียวกันหลายฉบับ
มาตรา 11 ผู้ใดปลูกสร้างอาคารโดยมิได้รับอนุญาตก็ดี ปลูกสร้างอาคารผิดแผกจากแผนผังแบบก่อสร้างหรือรายการที่ได้รับอนุญาตก็ดี หรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นระบุไว้ในหนัง...
ย่อสั้น
ความผิดฐานปลูกสร้างอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ตามความในมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพ.ศ.2479 ซึ่งได้แก้ไขแล้วโดยพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2504 นั้น. จะเกิดเป็นความผิดขึ้นเริ่มแต่วันทำการปลูกสร้างติดต่อเนื่องกันไปจนถึงวันทำการปลูกสร้างอาคารเสร็จ. อายุความ ฟ้องร้องย่อมนับถัดจากวันที่การปลูกสร้างอาคารเสร็จลง หาใช่ความผิดนั้นจะต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลาที่ผู้กระทำยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานไม่.
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจต่อเติมอาคารร้านค้าของจำเลยเป็นการปลูกสร้างอาคารขึ้นใหม่ล้วนและต่อเติมอาคารโดยมิได้รับอนุญาตเป็นการฝ่าฝืนพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช 2479 ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 6, 7, 11 พระราชบัญญัติควบคุมการสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 มาตรา 3 และพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479ในเขตเทศบาลเมืองนครปฐม พ.ศ. 2497 มาตรา 2, 3 ชั้นแรก จำเลยให้การปฏิเสธและตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาด อายุความ ต่อมาจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้สร้างบางส่วนตามที่โจทก์ฟ้องโดยไม่ได้รับอนุญาตจริง แต่คดีขาด อายุความ และจำเลยได้รื้อส่วนก่อสร้างที่โจทก์ฟ้องทั้งหมด และสร้างใหม่ตามแบบแปลนที่ขออนุญาตต่อเทศบาลไว้แล้ว และเทศบาลจะอนุญาตตามที่ขอ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายว่า การที่โจทก์นำคดีมาฟ้องเมื่อเกินกว่า 1 ปีนับจากวันสุดท้ายแห่งการกระทำผิด คดีโจทก์จึงขาด อายุความ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 95(5) พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ว่าคดีของโจทก์ยังไม่ขาด อายุความ เพราะตราบใดที่การปลูกสร้างอาคารฝ่าฝืนข้อห้ามของกฎหมาย ยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ทำการปลูกสร้างได้ ตราบนั้นผู้ปลูกสร้างยังต้องมีความผิดเพราะเป็นความผิดต่อเนื่องอยู่เรื่อยมาตลอดเวลาที่จำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานปลูกสร้างอาคารโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามความในมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479 ซึ่งได้แก้ไขแล้วโดยพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 นั้น จะเกิดเป็นความผิดขึ้นเริ่มแต่วันทำการปลูกสร้างติดต่อเนื่องกันไปจนถึงวันทำการปลูกสร้างอาคารเสร็จ อายุความ ฟ้องร้องย่อมนับถัดจากวันที่การปลูกอาคารเสร็จลง หาใช่ว่าความผิดนั้นจะต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลาที่ผู้กระทำยังไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานไม่ โดยเฉพาะคดีนี้จำเลยสร้างเสร็จเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2508 อายุความ เริ่มนับแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2508 ครบกำหนด 1 ปีตามที่กำหนดไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 95(5) ในวันที่ 30 กันยายน 2509 เมื่อโจทก์นำคดีมาฟ้องวันที่ 2 มีนาคม 2510 จึงเป็นเวลาเกินกว่า 1 ปีคดีโจทก์ขาด อายุความ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1654/2512 ์ อัยการ จังหวัด นครปฐม โจทก์ย นาย เซ่งหลี แซ่ลิ้ม จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 ม. 11 ป.อ. ม. 95 (5)