ฎีกาที่ 1800/2511
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
สัญญา เช่าซื้อ ต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อคู่สัญญาทั้งสองฝ่าย. ถ้าหากทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ เช่าซื้อ ฝ่ายเดียวย่อมเป็นโมฆะ. เจ้าของทรัพย์สินที่ให้ เช่าซื้อ จะฟ้องผู้ เช่าซื้อ ให้รับผิดตามสัญญาหาได้ไม่. ทำสัญญาค้ำประกันการ เช่าซื้อ ซึ่งสัญญาเป็นโมฆะ.ผู้ค้ำประกันไม่ต้องรับผิด. เพราะการค้ำประกันจะมีได้แต่เฉพาะเพื่อหนี้อันสมบูรณ์.
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญา เช่าซื้อ เครื่องขยายเสียงเครื่องเล่นจานเสียง และลำโพงจากโจทก์โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ผิดสัญญา ค้างชำระค่า เช่าซื้อ 5,107.50 บาทโจทก์ทวงถามจำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่า เช่าซื้อ ที่ค้างชำระพร้อมดอกเบี้ย จำเลยต่อสู้ว่า สัญญา เช่าซื้อ และค้ำประกันทำขึ้นฝ่ายเดียวโจทก์มิได้สนองรับเป็นโมฆะ จำเลยที่ 1 ยังไม่ได้รับเครื่องขยายเสียงที่ เช่าซื้อ ไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยจะต้องรับผิดทั้งจำเลยไม่ได้รับการบอกกล่าว และฟ้องก็เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่า เช่าซื้อ ที่ค้างชำระพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า สัญญา เช่าซื้อ ทำไม่ถูกต้องตามกฎหมายเป็นโมฆะ โจทก์จะเรียกร้องให้จำเลยทั้งสองรับผิดไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572วรรคสอง บัญญัติว่า สัญญา เช่าซื้อ นั้นถ้าไม่ทำเป็นหนังสือ ท่านว่าเป็นโมฆะ สัญญาต้องประกอบด้วยสารสำคัญประการหนึ่ง คือต้องมีบุคคลสองฝ่ายเป็นคู่สัญญา การที่มาตรา 572 วรรคสองบัญญัติให้สัญญา เช่าซื้อ ต้องทำเป็นหนังสือ มิใช่เพียงให้มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดสัญญาสำคัญเท่านั้น จึงมีความหมายว่า คู่สัญญาต้องได้ทำสัญญา เช่าซื้อ กันเป็นหนังสือโดยลงลายมือชื่อคู่สัญญาทั้งสองฝ่าย ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมิได้ลงลายมือชื่อในสัญญาย่อมจะถือว่าฝ่ายนั้นทำหนังสือสัญญาดังกล่าวด้วยไม่ได้ จึงขาดสารสำคัญในอันที่จะต้องมีบุคคลสองฝ่ายเป็นคู่สัญญาตามแบบที่กฎหมายต้องการและเป็นโมฆะ หนังสือสัญญา เช่าซื้อ ที่โจทก์ฟ้องลงลายมือชื่อจำเลยที่ 1ในฐานะผู้เช่าแต่ผู้เดียว โจทก์หาได้ลงลายมือชื่อในฐานะผู้ให้เช่าด้วยไม่ สัญญา เช่าซื้อ รายนี้จึงเป็นโมฆะตามมาตรา 572 วรรคสองดังวินิจฉัยแล้ว โจทก์จะฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดตามสัญญาไม่ได้แม้ว่าจำเลยที่ 1 จะรับทรัพย์ที่ เช่าซื้อ ไปแล้วหรือไม่ หรือชำระค่า เช่าซื้อ แล้วบางส่วนดังโจทก์กล่าวในฎีกาหรือไม่ก็ตาม เมื่อสัญญา เช่าซื้อ เป็นโมฆะ สัญญาค้ำประกันระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 2 จึงไม่อาจมีขึ้นได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 681 จำเลยที่ 2 ย่อมไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1800/2511 ์ บริษัท เซ็น ทรัลเทรดดิ้ง จำกัด โจทก์ย นาย สุนัย รัตนวิจัย ที่ 1 นางนวลน้อย รัตน วิจัย จำเลย ป.พ.พ. ม. 572 , ม. 680 , ม. 681 , ม. 115