ฎีกาที่ 2102/2511
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ฟ้องขอให้ลงโทษฐานวิ่งราวทรัพย์. ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยฉกฉวยเอาซึ่งหน้า. ศาลลงโทษฐาน ลักทรัพย์ ได้. ปัญหาข้อนี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย. ศาลยกขึ้นวินิจฉัยเองได้.
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้ใช้กริยาฉกฉวยเอาซึ่งหน้าจึงมีความผิดเพียงฐาน ลักทรัพย์ เท่านั้น แล้ววินิจฉัยว่าปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ พิพากษากลับให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2511 ์ พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ย นาง อา ฮุ้ง แซ่เฮ้ง หรือเฮง จำเลย ป.อ. ม. 334 , ม. 336 ป.วิ.อ. ม. 195 วรรคสอง