ฎีกาที่ 1329/2511

น้ำตาลทรายแดงที่ผลิตขายแก่โรงงานน้ำตาลทรายขาว. เป็นสินค้าซึ่งตามสภาพอาจอุปโภคบริโภคได้โดยไม่จำต้องเปลี่ยนหรือดัดแปลงหรือนำไปผสมกับสิ่งอื่น. จึงเป็นสินค้าสำเร็จรูปซึ่งต้องเสีย ภาษี การค้าในอัตราร้อยละ 5 ของรายรับ.

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของโรงงานผลิตน้ำตาลทรายแดงส่งจำหน่ายแก่โรงงานผลิตน้ำตาลทรายขาว เสีย ภาษี การค้าร้อยละ 1.5ของรายรับ ตามคำแนะนำของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นสรรพากรจังหวัด ต่อมาโจทก์กับจำเลยที่ 2 มีข้อพิพาทกัน โจทก์ทราบว่าจำเลยที่ 2 จะกลั่นแกล้ง จึงหารือจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นสรรพากรเขต จำเลยที่ 3ตอบชี้แจงว่าการประกอบการค้าของโจทก์ต้องเสีย ภาษี การค้าร้อยละ 5ของรายรับ แนะนำให้โจทก์ยื่นคำร้องขอเสีย ภาษี เพิ่มและของดค่าปรับโจทก์หลงเชื่อจึงทำตาม แต่จำเลยที่ 2 กลับสั่งให้โจทก์เสีย ภาษี เพิ่ม37,327.66 บาท และปรับอีกหนึ่งเท่ากับให้เสียเงินเพิ่มด้วย ทั้งไม่ยอมงดหรือลดเบี้ยปรับตามระเบียบของอธิบดีกรมสรรพากร ทั้งนี้เป็นกลฉ้อฉลของจำเลยที่ 3 อุบายแนะนำให้โจทก์เสนอเสีย ภาษี โจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 3, 4, 5 ซึ่งเป็นคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์กลับมีคำสั่งเห็นชอบยืนตาม โจทก์เห็นว่า น้ำตาลทรายแดงที่โจทก์ผลิตมิใช่สินค้าสำเร็จรูป ซึ่งต้องเสีย ภาษี การค้าร้อยละ 5 ขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งและคำวินิจฉัยของจำเลย จำเลยทั้งห้าต่อสู้ว่า น้ำตาลทรายแดงที่โจทก์ผลิตขายเป็นสินค้าสำเร็จรูปต้องเสีย ภาษี การค้าร้อยละ 5 โจทก์มีเจตนาหลีกเลี่ยง ภาษี จำเลยที่ 3 มิได้ใช้กลฉ้อฉล โจทก์ไม่มีสิทธิของดหรือลดเบี้ยปรับ และโจทก์ไม่เคยยื่นคำร้องขอ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า น้ำตาลทรายแดงที่โจทก์ผลิตเป็นสินค้าสำเร็จรูป ต้องเสีย ภาษี การค้าร้อยละ 5 พฤติการณ์ของโจทก์มีเจตนาหลีกเลี่ยง ภาษี คำสั่งของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา มีปัญหาตามฎีกาข้อแรกว่า น้ำตาลทรายแดงที่โจทก์ผลิตขายให้แก่โรงงานน้ำตาลทรายขาวเป็นสินค้าสำเร็จรูปอันจะต้องเสีย ภาษี การค้าในอัตราร้อยละ 1.5 ของรายรับ ศาลฎีกาเห็นว่า สินค้าน้ำตาลทรายแดงดังกล่าว โดยสภาพย่อมเป็นสิ่งที่ใช้อุปโภคบริโภคได้ในตัวเอง โดยไม่ต้องนำไปเปลี่ยนหรือดัดแปลงหรือนำไปผสมกับสิ่งอื่น ตามที่ประมวลรัษฎากร มาตรา 77ได้บัญญัติไว้ซึ่งโจทก์เองก็ให้ถ้อยคำรับว่า น้ำตาลทรายแดงที่โจทก์ยื่นแบบแสดงรายการใช้รับประทานปรุงอาหารและทำขนมได้อยู่แล้วไม่มีปัญหาอะไรที่โจทก์จะเถียงว่าไม่ใช่สินค้าสำเร็จรูป ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 3 แนะนำให้โจทก์เสีย ภาษี ที่ไม่ครบเป็นกลฉ้อฉลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ 3 เพียงแต่ตอบข้อถามของโจทก์ไปว่าจะต้องเสีย ภาษี เพิ่มเท่าใด และจะมีทางเมตตาอย่างไรบ้างเท่านั้น จำเลยที่ 3 ตอบแนะนำโดยสุจริต มิใช่เป็นกลฉ้อฉลทำให้โจทก์ถูกประเมินเรียกเก็บ ภาษี และเบี้ยปรับ ที่โจทก์ฎีกาว่า ศาลมีอำนาจงดเว้นหรือลดเบี้ยปรับลงได้ตามระเบียบของจำเลยที่ 1 ซึ่งวางไว้ตามคำสั่งที่ 6136/2505 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าระเบียบนี้เป็นเพียงระเบียบที่ประมวลรัษฎากรมาตรา 89วรรคท้าย บัญญัติให้อธิบดีมีอำนาจที่จะวางระเบียบงดหรือลดเบี้ยปรับลงได้โดยอนุมัติรัฐมนตรี แต่โจทก์ยังมิได้ยื่นคำขออย่างใดจึงยังไม่อาจวินิจฉัยได้ว่า โจทก์จะมีสิทธิได้ลดหรืองดเว้นเบี้ยปรับลงได้อย่างไรบ้าง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1329/2511 ์ บริษัท ธนากรก่อสร้าง จำกัด โดยนายใหญ่ ธนปกรณ์ โจทก์ย กรมสรรพากร ที่ 1 กับพวก รวม 5 คน จำเลย ป.รัษฎากร ม. 77 , , , ,