ฎีกาที่ 1407/2510

นำพินัยกรรมปลอมไปแสดงต่อพนักงานที่ดินอำเภอเพื่อขอรับ มรดก และอำเภอได้ประกาศการขอรับ มรดก แล้ว แม้ต่อมาจะได้ขอถอนคำขอรับ มรดก นั้นเสีย การนำพินัยกรรมปลอมไปแสดงเช่นนั้นก็เป็นการกระทำอันเป็นเหตุที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นแล้ว จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันทำพินัยกรรมปลอม และจำเลยที่ 2, 3ร่วมกันนำพินัยกรรมที่ปลอมขึ้นไปแสดงต่อพนักงานที่ดินอำเภอเพื่อขอรับ มรดก เจ้าหน้าที่ได้ประกาศการขอรับ มรดก โจทก์ไปยื่นคำร้องคัดค้าน จำเลยที่ 2, 3 จึงได้ถอนคำขอรับ มรดก ขอให้ลงโทษตามมาตรา 264, 265, 266, 268, 83, 84 และ 90 จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ผิดตามมาตรา 266(2) จำเลยที่ 2, 3 ผิดฐานใช้ตามมาตรา 266 จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 2, 3 ผิดตามมาตรา 268 วรรคแรก จำเลยทั้งสามฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยที่ 2, 3 นำพินัยกรรมปลอมไปขอรับ มรดก ต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอ ๆ ได้ประกาศการขอรับ มรดก แล้ว โจทก์ได้ไปคัดค้าน จำเลยจึงขอถอนคำขอรับ มรดก เสียเช่นนี้ แม้โจทก์จะยังไม่ทันได้รับความเสียหายตามที่จำเลยฎีกาขึ้นมาก็ดีแต่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 ได้บัญญัติว่า ผู้ใดใช้เอกสารปลอมในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ก็เป็นความผิดแล้ว ในกรณีที่จำเลยนำพินัยกรรมปลอมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอเพื่อขอรับ มรดก นั้นถ้าโจทก์ไม่ทราบและไม่ได้ไปคัดค้านเสียก่อน โจทก์ก็ได้รับความเสียหายโดยไม่มีปัญหาใด ๆ ฉะนั้นจึงเห็นได้ว่าการกระทำของจำเลยเป็นเหตุที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เข้าเกณฑ์ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1407/2510 นางจันทร์ นามปัญญา โจทก์ นายหนู เอกวุธ กับพวก จำเลย ป.อ. ม. 264 , ม. 266 , ม. 268