ฎีกาที่ 478/2508

ฟ้องว่า จำเลย ลักทรัพย์ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2507 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงแต่พยานโจทก์ที่เห็นเหตุการณ์ใกล้ชิดเบิกความแสดงว่าเห็นเหตุการณ์ ลักทรัพย์ เกิดขึ้นในคืนวันที่ 17 เวลาประมาณตี 1 เศษ ต้องถือว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบผิดวันต่างกับข้อเท็จจริงที่โจทก์กล่าวในฟ้อง เป็นข้อสารสำคัญนอกจากนี้จำเลยยังหลงข้อต่อสู้ด้วย ต้องยกฟ้อง แม้จะเป็นความจริงว่าจำเลยรับของโจร โจทก์ไม่ได้อ้างบทขอให้ลงโทษและบรรยายความมาในฟ้องเพื่อแสดงให้เห็นว่าโจทก์มีความประสงค์ขอให้ลงโทษจำเลยในฐานรับของโจรศาลจะลงโทษจำเลยในฐานรับของโจรไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2507 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยได้ร่วมกันลักเครื่องขยายเสียง 1 เครื่อง และอุปกรณ์ของนายแจ่ม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 83 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 335 จำคุกคนละ 6 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายยูรพยานโจทก์ที่เห็นเหตุการณ์ใกล้ชิดเบิกความว่า เห็นจำเลยแบกหีบกระดาษห่างบ้านผู้เสียหาย 1 เส้นเศษในคืนวันที่ 17 เวลาประมาณตี 1 เศษ เป็นเวลาก่อนเที่ยง หาใช่เห็นในคืนวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เวลากลางคืนก่อนเที่ยงดังโจทก์กล่าวหาในฟ้องไม่ ฉะนั้น เมื่อฟังว่านายยูรเห็นเหตุการณ์ในคืนวันที่ 17 ซึ่งแสดงว่าเหตุการณ์ ลักทรัพย์ เกิดขึ้นในคืนวันนั้นแล้วก็ต้องถือว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบผิดวันต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ข้อเท็จจริงในเรื่องผิดวันเป็นข้อสารสำคัญในคดีอาญา และจำเลยต่างนำสืบต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ตามวันที่โจทก์กล่าวหาในฟ้อง นอกจากนี้ยังเห็นได้ว่าทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ด้วย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 2ให้ศาลยกฟ้อง ส่วนคำเบิกความนายอ๊าด นายดอกไม้พยานโจทก์ที่ว่าจำเลยทั้งสามเอาเครื่องขยายเสียงและแผ่นเสียงไปขายในภายหลังแม้จะเป็นความจริงจำเลยก็จะผิดฐานรับของโจร ซึ่งโจทก์ไม่ได้อ้างบทขอให้ลงโทษและบรรยายความมาในฟ้องเพื่อแสดงให้เห็นว่าโจทก์มีความประสงค์ขอให้ลงโทษในฐานรับของโจร ศาลจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2508 อัยการจังหวัดนครราชสีมา โจทก์ นายแปลก แยมสูงเนิน ที่ 1 นายช้อย ระแวงสูงเนิน ที่ 2 จำเลย นายลาด ศิลาสูงเนิน ที่ 3 จำเลย ป.อ. ม. 335 , ม. 357 ป.วิ.อ. ม. 158 , ม. 192