ฎีกาที่ 400/2508

พ.ร.บ.พนักงานอัยการ 2498 มาตรา 11 ให้อำนาจพนักงานอัยการที่จะพิจารณาว่า เจ้าพนักงานที่ถูกฟ้องนั้นได้กระทำไปตามหน้าที่หรือไม่ และสมควรจะรับแก้ต่างให้หรือไม่ ไม่ใช่พิจารณาตามข้อหาของโจทก์ ดังนี้เมื่อปรากฏว่า จำเลยได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ จึงอยู่ในอำนาจที่จะรับแก้ต่างแทนจำเลยได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจแจ้งความเท็จต่อพนักงานสอบสวนหาว่าโจทก์ทำผิดอาญา คือ โฆษณาด้วยเครื่องขยายเสียงและเครื่องบันทึกเสียงโดยไม่ได้รับอนุญาต และ หมิ่นประมาท จำเลย ทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้ลงโทษ จำเลยแต่งตั้งพนักงานอัยการเป็นทนายแก้ต่างโดยพนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีแถลงว่าจำเลยกระทำในฐานะเจ้าพนักงานปฏิบัติการตามหน้าที่ ศาลอนุญาต โจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งคัดค้านไว้ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ 2498 บัญญัติให้อำนาจพนักงานอัยการที่จะพิจารณาว่าเจ้าพนักงานที่ถูกฟ้องนั้นได้กระทำไปตามหน้าที่หรือไม่ และสมควรจะรับแก้ต่างให้หรือไม่ไม่ใช่พิจารณาตามข้อหาของโจทก์ เรื่องนี้ปรากฏตามคำแถลงของพนักงานอัยการว่าได้สอบสวนข้อเท็จจริงแล้ว ปรากฏว่าจำเลยได้กระทำไปในฐานะเป็นเจ้าพนักงานได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ จึงอยู่ในอำนาจของพนักงานอัยการที่จะรับแก้ต่างแทนจำเลยได้ และเห็นว่า คดีโจทก์มีมูล พิพากษากลับ ให้รับประทับฟ้องในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 173 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 400/2508 นายธานี จันทร็เพ็ญ โจทก์ นายวิชัย ศรีกุลไทย จำเลย พ.ร.บ.พนักงานอัยการ พ.ศ.2498 ม. 11