ฎีกาที่ 793/2507
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ในการสั่งคำร้องของจำเลยในชั้นขอทุเลาการบังคับคดีชั้นฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับได้ในเมื่อจำเลยสามารถหาประกันที่มั่นคงและเป็นที่พอใจของศาลชั้นต้น เห็นได้ว่าศาลฎีกามิได้ให้ถือประกันเดิมที่ผู้ประกันได้ทำไว้ในการที่จำเลยขอทุเลาการบังคับในชั้นอุทธรณ์แล้วฉะนั้น การ ค้ำประกัน ในชั้นอุทธรณ์จึงเป็นอันเพิกถอนไปในตัว จะบังคับการชำระหนี้อีกไม่ได้
ย่อยาว
คดีนี้ศาลฎีกาได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยชำระเงินค่าจ้างว่าความ 70,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้แก่โจทก์แต่โจทก์ยังมิได้ชำระ ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์สินของจำเลยได้จำหน่ายจ่ายโอนไปหมดแล้ว ส่วนทรัพย์ของนางปันหยีภริยาจำเลยที่นำมาวางประกันในชั้นฎีกาก็ถูกโจทก์ในคดีอื่นยึดไปขายทอดตลาดที่ศาลแพ่ง โจทก์ได้คัดค้านการยึดทรัพย์คดีนั้นแล้ว แต่ศาลแพ่งไม่อนุญาต จึงขอให้ยึดทรัพย์นายสุขุม วงลือเกียรติ ตามที่ทำสัญญา ค้ำประกัน ไว้ในชั้นจำเลยขอทุเลาการบังคับชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า นางปันหยีได้ ค้ำประกัน การชำระหนี้ตามคำพิพากษาไว้ภายหลังการ ค้ำประกัน ของนายสุขุม การประกันหนี้ของนายสุขุมเป็นอันเพิกถอนไปในตัวตั้งแต่วันที่นางปันหยีมาทำสัญญาประกันต่อศาล จะบังคับการชำระหนี้กับนายสุขุมไม่ได้ จึงไม่อนุญาต โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในการสั่งคำร้องของจำเลยในชั้นขอทุเลาการบังคับชั้นฎีกา ศาลฎีกาได้มีคำสั่งใหม่ว่า อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีได้ในเมื่อจำเลยสามารถหาประกันที่มั่นคงและเป็นที่พอใจของศาลชั้นต้นภายในกำหนด 15 วัน คำสั่งศาลฎีกาดังกล่าวจะเห็นได้ว่า ศาลฎีกาได้กำหนดให้จำเลยหาหลักประกันที่มั่นคงมาวางต่อศาลใหม่จนเป็นที่พอใจของศาลชั้นต้น จึงจะให้ทุเลาการบังคับศาลฎีกามิได้ให้ถือประกันเดิมที่นายสุขุมผู้ประกันได้ทำไว้ในการที่จำเลยขอทุเลาการบังคับคดีในชั้นอุทธรณ์ ฉะนั้น เมื่อศาลฎีกาได้มีคำสั่งใหม่และได้เปลี่ยนตัวผู้ประกันใหม่แล้ว นายสุขุมผู้ ค้ำประกัน คนเก่าก็หลุดพ้นจากความรับผิดชอบต่อโจทก์แล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2507 นายทองอินทร์ ปัณฑรานนท์ โจทก์ นายประสาท เชาวศิลป์ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 231 , ม. 247 ป.พ.พ. ม. 587