ฎีกาที่ 1140/2507

จำเลยรับฝากยาเส้นไว้จากผู้เสียหายแล้วเอาไปขาย แต่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต ยักยอก เอาเงินค่ายาเส้นไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว มิได้ฟ้องว่า ยักยอก ยาเส้น เมื่อทางพิจารณาฟังได้ว่า ผู้เสียหายได้ยอมตกลงรับเงินค่ายาเส้นจากจำเลย และยังยอมให้จำเลยผัดชำระเงินด้วยดังนี้ เมื่อจำเลยยังมิได้ชำระ ก็เป็นเรื่องที่จะต้องไปฟ้องร้องกันในทางแพ่งการที่จำเลยยังไม่มีเงินค่ายาเส้นชำระให้ ไม่เป็นผิดทางอาญาฐาน ยักยอก ดังฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่านายบุญธรรม ไทยกล้า ได้นำยาเส้นจำนวน 250 มัดราคา 27,500 บาท ไปฝากโกดังเก็บยาเส้นของจำเลย ต่อมาจำเลยบอกว่าได้ขายยาเส้นดังกล่าวไปหมดและเงินยังไม่มีจ่าย ต่อมาผู้เสียหายได้ไปทวงถามเงินค่ายาเส้นจากจำเลย ๆ ปฏิเสธไม่รับรู้ในการฝากยาเส้น และไม่ยอมจ่ายเงินให้นายบุญธรรม นายบุญธรรมจึงรู้ว่าจำเลยมีเจตนาเบียดบัง ยักยอก เอาเงินค่าขายยาเส้นไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 จำเลยให้การปฏิเสธ นายบุญธรรมผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามมาตรา 352 จำคุก 6 เดือนให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยได้รับฝากยาเส้นจำนวน 250 มัดไว้จากผู้เสียหาย และต่อมาได้เอายาเส้นนั้นไปขายจริงแต่คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต ยักยอก เอาเงินค่ายาเส้นไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว โจทก์มิได้ฟ้องว่าจำเลย ยักยอก ยาเส้นของผู้เสียหายไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว และทางพิจารณาผู้เสียหายเบิกความว่า เมื่อสอบถามจำเลย ๆ บอกว่าได้ขายยาเส้นที่ฝากไว้หมดแล้วจำเลยขอคิดเงินให้มัดละ 95 บาทผู้เสียหายก็ยอมตกลง จำเลยบอกว่าเงินยังไม่มีแต่ภายใน 7 วันจะเอาไปให้ ผู้เสียหายก็ยอม ต่อมาผู้เสียหายไปทวงถามอีกหลายคราว จำเลยก็ไม่ชำระให้ ผู้เสียหายจึงไปแจ้งความขอให้ดำเนินคดี เห็นได้ว่าผู้เสียหายได้ยอมตกลงรับเงินค่ายาเส้น 250 มัด ๆ ละ 95 บาทจากจำเลยแล้ว และยังยอมให้จำเลยผัดชำระเงินด้วยเมื่อต่อมาจำเลยยังมิได้ชำระ ก็เป็นเรื่องที่จะต้องไปฟ้องร้องกันในทางแพ่ง การที่จำเลยยังไม่มีเงินค่ายาเส้นชำระให้ไม่เป็นผิดทางอาญาฐาน ยักยอก ดังฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2507 ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครราชสีมา โจทก์ โจทก์ร่วม โจทก์ นายบุญธรรม ไทยกล้า โจทก์ นางสมนึก อิ่มเอิบธรรม จำเลย ป.อ. ม. 352 ป.วิ.อ. ม. 39 , ม. 185 วรรคหนึ่ง ป.วิ.พ. ม. 55