ฎีกาที่ 1837/2506
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
บุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่า และไม่ได้จดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 ไม่มีสิทธิรับ มรดก
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ 40 ปีมานี้ จำเลยได้นางฉ่ำพี่สาวโจทก์เป็นภรรยา แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน นางฉ่ำตาย โจทก์จึงมีสิทธิได้รับ มรดก ของนางฉ่ำด้วยคนหนึ่ง จำเลยให้การว่า นางฉ่ำเป็นพี่สาวโจทก์ และเป็นภรรยาจำเลยนางฉ่ำและจำเลยมีบุตรบุญธรรมคนหนึ่ง โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับ มรดก เพราะมีบุตรบุญธรรมเป็นทายาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า บุตรบุญธรรมของนางฉ่ำและจำเลยเป็นบุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่า และไม่ได้จดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 จึงไม่มีสิทธิได้รับ มรดก และได้แบ่งทรัพย์ มรดก ให้จำเลยครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่งให้แก่ทายาท โจทก์ได้รับทรัพย์ มรดก 1 ใน 5 ของ มรดก ที่แบ่งให้แก่ทายาท เพราะปรากฏว่าโจทก์มีพี่น้องร่วมบิดามารดาและมีชีวิตอยู่อีก 4 คน จำเลยอุทธรณ์ว่า บุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่ามีสิทธิรับ มรดก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามกฎหมายเก่านั้น ไม่มีบทบัญญัติให้บุตรบุญธรรมรับ มรดก ได้ตามแบบอย่างคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2493คดีระหว่างนายทอง จันทร์เหลือง โจทก์ นายจุด ไทรงาม จำเลย ที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 บัญญัติว่า บุตรบุญธรรมรับ มรดก ได้นั้น หมายถึงบุตรบุญธรรมที่ได้จดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 เท่านั้น ฉะนั้น บุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่าและไม่ได้จดทะเบียนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585จึงไม่มีสิทธิได้รับ มรดก ส่วนที่พระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติ บรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 4(2) บัญญัติว่าบทบัญญัติแห่งบรรพนี้ไม่กระทบกระเทือนถึงการรับบุตรบุญธรรมซึ่งมีอยู่ก่อนวันใช้ประมวลกฎหมายบรรพนี้ นั้น หมายความว่าบุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่ามีสิทธิอยู่แล้วอย่างไร ก็คงมีอยู่ตามเดิม การที่วินิจฉัยว่า บุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่าไม่มีสิทธิได้รับ มรดก จึงหาเป็นการกระทบกระเทือนหรือตัดรอนสิทธิของบุตรบุญธรรมตามกฎหมายเก่าแต่ประการใดไม่ เพราะเดิมก็ไม่มีสิทธิได้รับ มรดก อยู่แล้ว พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลย ให้จำเลยเสียค่าทนายความชั้นฎีกา 150 บาทแทนโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1837/2506 นายช่วง เชื้อปราง โจทก์ นายหยวก แจ้งสว่างศรี จำเลย ป.พ.พ. ม. 1585 , ม. 1627 พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ป.พ.พ. ม. 4 (2)