ฎีกาที่ 1634/2506

ทายาทโดยธรรมทำสัญญายกทรัพย์ มรดก ที่ดินที่ตนมีสิทธิรับ มรดก ให้แก่บุคคลที่ไม่มีสิทธิรับ มรดก แต่สัญญายกให้นั้นไม่มีข้อความแสดงว่าทั้งสองฝ่ายทำสัญญาเพื่อระงับข้อพิพาทอันใดอันหนึ่งเพื่อให้เสร็จไปด้วยต่างยอมผ่อนผันให้แก่กันแต่อย่างใดสัญญายกให้นั้นย่อมไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ

คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาตามฎีกาจำเลยเพียงว่า เอกสาร ล.1 เป็นสัญญาประนีประนอมยอมความหรือไม่ ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันมาว่า เป็นหนังสือยกทรัพย์ให้จำเลย ไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ เมื่อไม่จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ไม่สมบูรณ์ และไม่มีผลบังคับ และพิพากษาต้องกันมาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง เอกสาร ล.1 เขียนไว้ดังนี้ "ข้าพเจ้า นายดี ตาจำนงค์ และนางบึ้ง ฯลฯ ขอทำหนังสือมอบที่ดินนา 1 แปลง ฯลฯ พร้อมด้วยบ้านและที่สวน ฯลฯ ต่อหน้านายสีและนายไทยผู้ใหญ่บ้านไว้ดังข้อความต่อไปนี้ 1. ข้าพเจ้าเป็นผู้มีสิทธิที่จะรับทรัพย์ มรดก รายนี้ของนางดอ ฯลฯ โดยข้าพเจ้าเป็นทายาทโดยธรรม (น้องชาย) (พี่สาว) 2. ข้าพเจ้าขอแสดงเจตนาในการมอบ มรดก รายนี้ของนางดอผู้ตายไว้เป็นกรรมสิทธิ์ของนายสีทา จันทะพรม ผู้เป็นสามีตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ฯลฯ" ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในเอกสารดังกล่าวมีข้อความแสดงว่าโจทก์และนางบึ้งเป็นทายาทโดยธรรม เป็นผู้มีสิทธิรับ มรดก ของนางออยอมมอบทรัพย์ มรดก ดังกล่าวให้แก่จำเลย จึงเห็นได้ชัดว่าเป็นเรื่องยอมยกทรัพย์ดังกล่าวให้จำเลย การที่จำเลยให้โจทก์และนางบึ้งทำเอกสารหมาย ล.1 ให้จำเลย ก็น่าจะเนื่องจากจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับ มรดก นางดอนั่นเอง ข้อความในเอกสารดังกล่าวมิได้มีข้อความแสดงว่าทั้งสองฝ่ายทำสัญญาเพื่อระงับข้อพิพาทอันใดอันหนึ่งเพื่อให้เสร็จไปด้วยต่างยอมผ่อนผันให้แก่กันแต่อย่างใด ฉะนั้นเอกสาร ล.1 จึงมิใช่สัญญาประนีประนอมยอมความดังที่จำเลยฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1634/2506 นายดี ตาจำนงค์ โจทก์ นายสีทา จันทะพรม จำเลย ป.พ.พ. ม. 525 , ม. 850