ฎีกาที่ 475/2506

การมีไว้ซึ่งเนื้อสุกรเพื่อจำหน่ายทั้งตัวนั้นพระราชบัญญัติควบคุมการ ฆ่า สัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.2502 มาตรา 16 บัญญัติห้ามไว้เฉพาะเมื่อไม่มีใบอนุญาตให้ ฆ่า กำกับการมีไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่มีใบอนุญาตเช่นนี้ความผิดจึงอยู่ที่ไม่มีใบอนุญาต ส่วนเนื้อสุกรย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิด จึงไม่อยู่ในข่ายที่จำต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ฆ่า สุกร 1 ตัวโดยไม่ได้รับอนุญาตและฐานมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเนื้อสุกรที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ ฆ่า นั้นทั้งตัว ตามพระราชบัญญัติควบคุมการ ฆ่า สัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 มาตรา 6, 16, 18, 19 ฯลฯ และขอให้ริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง แต่ของกลางไม่ริบให้คืนจำเลย โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การมีไว้ซึ่งเนื้อสุกรเพื่อจำหน่ายทั้งตัวนั้น พระราชบัญญัติควบคุมการ ฆ่า สัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 มาตรา 16 บัญญัติห้ามไว้เฉพาะเมื่อไม่มีใบอนุญาตให้ ฆ่า กำกับ การมีไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่มีใบอนุญาตเช่นนี้ ความผิดจึงอยู่ที่ไม่มีใบอนุญาต ส่วนเนื้อสุกรย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิด จึงไม่อยู่ในข่ายที่จำต้องริบตามมาตรา 32 ดังฎีกาของโจทก์" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2506 อัยการจังหวัดอุทัยธานี โจทก์ นายทวน ชาญธัญกรรม ที่ 1 นายยะ ชาญธัญกรรม ที่ 2 จำเลย พ.ร.บ. ควบคุมการฆ่าสัตว์ และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 ม. 16 , ม. 19 ป.อ. ม. 32