ฎีกาที่ 308/2506

ผู้ที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก 12 ปีฐาน ฆ่า คนตายโดยเจตนาระหว่างต้องโทษได้กระทำผิดฐาน ฆ่า คนตายซ้ำอีก นั้น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 ย่อมเข้าเกณฑ์ที่จะต้องเพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่งของโทษที่ศาลกำหนดสำหรับความผิดครั้งหลังนี้ด้วย โทษจำคุกตลอดชีวิตนั้น เมื่อมีกรณีเพิ่มโทษและลดโทษเสมอกันแล้วก็ย่อมหักกลบลบกันได้

คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งเป็นนักโทษ ได้บังอาจใช้ขวานฟันนายทาผู้ต้องขังถูกบริเวณคอโดยเจตนา ฆ่า นายทาได้ถึงแก่ความตาย และจำเลยได้ใช้ขวานฟัน น.ช.จั๊ว น.ช.ตี๋ น.ช.ชูและนายเหว่า ผู้คุมขณะปฏิบัติหน้าที่ ถูกหน้าและร่างกายคนละหลายแห่งถึงสาหัส ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริง ให้รวมกระทงลงโทษโดยลงบทหนักตามมาตรา 288 จำคุกจำเลยตลอดชีวิต จำเลยรับสารภาพ ปราณีลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 12 ปีนับโทษต่อจากคดีแดงที่ 477/2497 คำขอเพิ่มโทษให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้เพิ่มโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต นอกจากนี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาในข้อที่ศาลให้เพิ่มโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยได้กระทำผิดฐาน ฆ่า คนตายศาลพิพากษาจำคุก คดีถึงที่สุดแล้ว จำเลยกำลังรับโทษตามคำพิพากษาอยู่ ในระหว่างนี้ จำเลยได้กระทำผิดฐานทำร้ายร่างกายและ ฆ่า คนโดยเจตนา ศาลชั้นต้นวางบทกำหนดโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต และลดโทษให้กึ่งหนึ่งเพราะรับสารภาพ แต่เห็นว่าจำเลยยังไม่พ้นโทษ จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ ซึ่งศาลอุทธรณ์ไม่เห็นพ้องด้วย ได้พิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าจำเลยนี้ต้องโทษฐาน ฆ่า คนตายศาลจำคุก 12 ปี คดีถึงที่สุด ระหว่างต้องโทษอยู่นี้ จำเลยได้กระทำผิดฐาน ฆ่า คนตายซ้ำอีก ฉะนั้น จึงเข้าเกณฑ์ที่จะต้องเพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่งของโทษที่ศาลกำหนดสำหรับความผิดครั้งหลัง คือความผิดในคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 อนุมาตรา 11 ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2506 อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โจทก์ นักโทษชายวาสน์ ร่วมจิตต์ จำเลย ป.อ. ม. 54 , ม. 78 , ม. 93 , ม. 288